W dniu 7 listopada br. wejdą w życie przepisy istotnie zmieniające procedurę cywilną w zakresie wnoszenia opłaty sądowej.

W procesie cywilnym zasadą jest, że wnosząc pozew do sądu powód musi uiścić opłatę sądową zależną od wartości przedmiotu sporu (WPS). Wysokość opłaty reguluje ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz.U.
z 2019 r. poz. 785). W sprawach o prawa majątkowe przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia ponad 20 000 złotych pobiera się od pisma opłatę stosunkową wynoszącą 5% tej wartości, nie więcej jednak niż 200 000 złotych. W sprawach
z zakresu prawa pracy zarówno pracodawca, jak i pracownik obowiązani są do uiszczenia opłaty stosunkowej od wszystkich podlegających opłacie pism, jeżeli wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 000 złotych.

W sprawach pracowniczych często pracownicy podnoszą nowe roszczenia lub zmieniają je żądając wyższych kwot niż na początku sprawy. W dotychczasowym stanie prawnym brak wniesienia odpowiedniej opłaty od rozszerzonego lub zmienionego powództwa, powodującego wzrost WPS w trakcie trwania procesu nie powodował żadnej sankcji – kwestia ta była rozstrzygana w wyroku.

Wskutek nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego, w przypadku spraw rozpoczętych 7 listopada 2019 r. i później, brak wniesienia odpowiedniej opłaty od rozszerzonego lub zmienionego powództwa, powodującego wzrost WPS ponad kwotę 50 000 złotych w sprawach z zakresu prawa pracy,  będzie skutkował zwrotem pisma zawierającego takie żądanie i brakiem rozpoznania sprawy przez sąd w tym zakresie. Sankcja taka wynika jednak wyraźnie tylko z uzasadnienia do ustawy[1].

MK



[1] Ruszczyk G., Orzechowski A., Dziennik Gazeta Prawna, 17 października 2019 r., nr 202 (5104).