14 października 2019 roku odbyło się posiedzenie Zespołu problemowego ds. polityki gospodarczej i rynku pracy Rady Dialogu Społecznego. W posiedzeniu ze strony OPZZ uczestniczyli Leszek Miętek, Mirosław Grzybek, Zygmunt Mierzejewski, Józef Kawula.

Jedynym punktem obrad była omówienie aktualnej sytuacji w przemyśle hutniczym.

Wcześniej wielokrotnie sygnalizowano i omawiano na trójstronnym zespole ds. hutnictwa występujące zagrożenia:

Światowe koncerny przez 40 lat wykazują nadprodukcję. Hutnictwo Chińskie, Amerykańskie wytwarza tyle, że starczyłoby dla całego świata. Europa jest małym producentem stali na własne potrzeby z wykazana nadprodukcją. W zasadzie w Polsce nie ma państwowego hutnictwa, a i koksownictwo w dużej mierze jest „sprywatyzowane” przez przemysł węglowy. W Polsce rządzą hutnictwem właściciele koncernów międzynarodowych, dla których interes pracy dla Pracowników Polskich nie ma znaczenia. Liczą się tylko koszty. Każdy nowy kierunek handlowy jest sukcesem. Zapaść rozwojowa gospodarki polskiej przez 30 lat po transformacji politycznej spowodowała, że rynek wewnętrzny przestał się liczyć. W wytwarzaniu liczyły się tylko niskie koszty wytworzenia, głównie przez niskie koszty pracy i niskie koszty bazy narzędziowej przejętej „prawie za darmo”. Ale to się zaczyna kończyć i potrzebne są inwestycje w nowoczesne technologie. Właściciel ma problem jak i gdzie? Czy inwestować w Polsce czy w innym kraju? Nic go nie obchodzą ciągi surowcowe, ciągi technologiczne i miejsca pracy tych wyspecjalizowanych pracowników. Nic go nie obchodzi interes i bezpieczeństwo produkcyjne dla przemysłu i rozwoju Polski. Nic go nie obchodzi bezpieczeństwo Polski! Wszak przy takiej nadprodukcji światowej wszystko można kupić.

Przewodniczący Zespołu A.Malinowski przestawił projekt stanowiska Zespołu , który został omówiony.Leszek Miętek zaproponował szereg poprawek, które zostały po dyskusji uwzględnione. Poniżej przyjęty tekst:


STANOWISKO

STRONY PRACOWNIKÓW I STRONY PRACODAWCÓW

Zespołu problemowego Rady Dialogu Społecznego

ds. polityki gospodarczej i rynku pracy

z dnia 14 października 2019 r.

w sprawie działań na rzecz poprawy konkurencyjności krajowej branży hutniczej


Na podstawie art. 29 w związku z art. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 2232) uchwala się, co następuje:

§1

Strona pracowników i strona pracodawców Rady Dialogu Społecznego po raz kolejny zajęła się oceną sytuacji w branży hutniczej. Partnerzy społeczni podjęli uchwałę w tej sprawie już 7 kwietnia 2016 r., a ostatnio powrócili do oceny sytuacji w branży hutniczej na posiedzeniu Zespołu problemowego ds. polityki gospodarczej i rynku pracy w lipcu br. Przedstawiciele pracodawców oraz związków zawodowych zostali zapoznani z uwarunkowaniami i wynikami funkcjonowania branży hutniczej oraz przedyskutowali wnioski i rekomendacje dotyczące poprawy warunków funkcjonowania przedsiębiorstw tej branży. W dyskusji podkreślano,iż wpływ na te warunki mają zarówno czynniki wewnętrzne o charakterze krajowym oraz europejskim, jak również zewnętrzne –narastającej konkurencji podmiotów spoza Unii Europejskiej. Sytuację branży hutniczej oceniono jako trudną i wymagającą wielokierunkowego wsparcia w zakresie kształtowania przyjaznego otoczenia regulacyjnego. Jednocześnie przedsiębiorstwa branży hutniczej muszą intensywniej działać na rzecz poprawy swojej organicznej konkurencyjności.

§2

Partnerzy społeczni w pełni rozumieją to, że branża hutnicza podlega globalnym regułom konkurencji i nie może oczekiwać specjalnego traktowania ze strony państwa. Przedsiębiorcy z branży hutniczej mogą jednak spodziewać się tego, że otoczenie regulacyjne prowadzenia biznesu nie będzie stawiało ich na gorszej pozycji w porównaniu z podmiotami zagranicznymi. Zasadne jest także oczekiwanie wypracowania i prowadzenia szeroko rozumianej j polityki neutralności klimatycznej, która nie będzie generowała nadmiernych kosztów dla przedsiębiorców z sektorów energochłonnych, w tym branży hutniczej.

Mając na uwadze dostępne narzędzia i mechanizmy, strona pracowników i strona pracodawców Rady Dialogu Społecznego, oczekuje od Rządu RP:

  • Podjęcia działań o dostosowaniu unijnych narzędzi ochrony handlu do narastających zagrożeń wywoływanych przez nieuczciwą lub agresywną konkurencję ze strony przemysłu spoza UE, w szczególności działania na rzecz naprawy niedostatków unijnych środków ochronnych w postaci kontyngentów taryfowych na wyroby stalowe;
  • Wspierania wdrożenia w prawie UE tzw. węglowego środka wyrównawczego (ang. carbon border adjustment), którego celem jest wyeliminowanie, wynikającej z obecnego kształtu systemu EU ETS, nieuzasadnionej przewagi przedsiębiorstw spoza UE mogących dostarczać swoje produkty na rynek UE nie ponosząc kosztów polityki klimatycznej;
  • Wprowadzenia istotnych ulg dla branży hutniczej w odniesieniu do opłat rynku mocy, począwszy od 1 października 2020 roku;
  • Wprowadzenia od 1 stycznia 2021 r. dla odbiorców energochłonnych obniżonych stawek za przesył i dystrybucję energii elektrycznej, w sposób odzwierciedlający niższy udział tych odbiorców w generowaniu kosztów dla krajowego systemu elektroenergetycznego;
  • Wykorzystania potencjału przemysłu do stabilizowania krajowego systemu elektroenergetycznego poprzez wprowadzenie od 1 stycznia 2021 r. rozwiązań umożliwiających odbiorcom przemysłowym aktywne zarządzanie popytem w ramach regulacyjnych usług systemowych w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony;
  • Intensyfikacji działań mających na celu obniżenie hurtowych cen energii elektrycznej, w tym kształtowania miksu elektroenergetycznego w oparciu o źródła o niskich kosztach wytwarzania, takich jak np. Odnawialne Źródła Energii;
  • Wypracowania nowych rozwiązań legislacyjnych, zapewniających obniżenie kosztów gospodarki odpadami, w tym m.in. objęcie surowców kluczowych takich jak złom metali oraz złom materiałów ogniotrwałych wyłączeniem spod niezasadnych a z kolei kosztownych obowiązków, takich jak prowadzenie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów, zabezpieczenia roszczeń oraz konieczności wykonywania operatów przeciwpożarowych;
  • Zwiększenia wsparcia finansowego dla pracodawców w zakresie edukacji w zawodach technicznych;
  • Wprowadzenia zachęt finansowych dla samorządów w celu rozwoju i promocji szkolnictwa zawodowego.

§3

[Wejście w życie uchwały]

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.



Następnie J. Kawula omówił temat zapowiedzi przez Alcerol Mittal Stel wyłączenia wielkiego pieca w hucie Sendzimira. Jedynej nitki surowcowej stali w Polsce. Szacowane straty społeczne - ok. 3000 pracowników z wysokimi umiejętnościami bez pracy. Być może pracę znajdą ale do hutnictwa już nie wrócą. Półwyroby trzeba będzie kupować za granicą co obniża bezpieczeństwo Polski. Co innego zapowiedzi a co innego realia - brak zamówień surowców do dalszej produkcji. Przewodniczący zasugerował skierowanie stosownego pisma do Premiera z powiadomieniem RDS.

Zygmunt Mierzejewski