Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych na bieżąco monitoruje sytuację na rynku pracy, a w szczególności takie wskaźniki jak: stopa bezrobocia rejestrowanego i liczba bezrobotnych, terytorialne zróżnicowanie bezrobocia, skala zwolnień grupowych oraz liczba cudzoziemców podlegających ubezpieczeniom społecznym w Polsce. Poniżej prezentujemy dane ukazujące sytuację na rynku pracy w okresie od 1 marca do 30 listopada 2020 r.



I. Stopa bezrobocia rejestrowanego i liczba bezrobotnych w listopadzie 2020 r.


Stopa bezrobocia w końcu listopada 2020 r. w porównaniu do końca października 2020 r. nie zmieniła się, co oznacza, że szósty miesiąc z rzędu pozostała na tym samym poziomie – 6,1%. Z kolei według danych Eurostatu w październiku 2020 r. Polska była, po Czechach, drugim krajem w UE o najniższej stopie bezrobocia, osiągając poziom 3,5%. Ten wskaźnik różni się od bezrobocia podawanego przez GUS, ponieważ nie obejmuje osób, które choć widnieją w statystykach urzędów pracy, to zatrudnienia nie szukają.



W końcu listopada 2020 r. liczba bezrobotnych wyniosła 1 025 700 i w porównaniu do stanu z końca października 2020 r., zwiększyła się o 7,3 tys. osób. Wzrost liczby zarejestrowanych w urzędach pracy bezrobotnych w listopadzie jest zjawiskiem typowym dla końca roku i obserwowanym również w ubiegłych latach.




II. Województwa z najwyższą i najniższą stopą bezrobocia w listopadzie 2020 r.

Od lat wysoki pozostawał stopień terytorialnego zróżnicowania bezrobocia w Polsce. To wynik nierównomiernego rozwoju społeczno-gospodarczego kraju. Najniższą stopę bezrobocia rejestrowanego zanotowano w województwie wielkopolskim (3,7%), a najwyższą w warmińsko-mazurskim (9,9%). Wzrost stopy bezrobocia w listopadzie 2020 roku w porównaniu do października 2020 roku wystąpił w 6 województwach, przy czym wzrost o 0,1 punktu procentowego miał miejsce w kujawsko-pomorskim, lubelskim, małopolskim, pomorskim, warmińsko- mazurskim oraz o 0,2 p. p. w zachodniopomorskim.  W pozostałych 10 województwach natężenie bezrobocia w odniesieniu do października nie zmieniło się.


III. Zwolnienia grupowe

Od marca do końca listopada br. urzędy pracy przekazały informacje o zamiarze przeprowadzenia zwolnień grupowych 60,9 tys. osób wobec 24,1 tys. osób w okresie marzec-listopad 2019 r. Liczba zgłaszanych zwolnień grupowych jest miernikiem niepewności w gospodarce, nie obrazuje natomiast skali rzeczywiście przeprowadzonych zwolnień. W rzeczywistości od marca do końca listopada br. zwolniono grupowo 20,7 tys. osób wobec 17,1 tys. w okresie od marca do listopada 2019 r.

Od marca do czerwca mieliśmy do czynienia z tendencją wzrostową liczby osób zwolnionych w zwolnieniach grupowych. W czerwcu zwolniono w ramach zwolnień grupowych 4 014 osób – najwięcej w okresie od marca do października 2020 r. W lipcu w ramach zwolnień grupowych zwolniono niemal połowę mniej osób niż w czerwcu, z kolei w sierpniu i we wrześniu liczba osób tracących zatrudnienie w ramach zwolnień grupowych zaczęła rosnąć. W październiku ta liczba była niższa, niż we wrześniu, lecz w listopadzie znów wzrosła. W listopadzie w ramach zwolnień grupowych zwolniono 2 142 osób.


IV. Liczba cudzoziemców podlegających ubezpieczeniom społecznym

Liczba ubezpieczonych w Polsce cudzoziemców na koniec marca tego roku wyniosła 662 253 (o 7919 osób mniej, niż w lutym), na koniec kwietnia 622 314 tys. (o 39 939 osób mniej, niż w marcu), na koniec maja 605 077 (o 17 237 osób mniej, niż w kwietniu), na koniec czerwca 605 433 (o 356 osób więcej, niż w maju), na koniec lipca 628 tys. (o ok. 22 tys. osób więcej, niż w czerwcu), a na koniec sierpnia 658 200 (o 30 tys. osób więcej, niż w lipcu), na koniec września 689 tys., na koniec października 720 727, a na koniec listopada 738 160. Oznacza to, że od marca do maja liczba ubezpieczonych cudzoziemców spadała, a następnie do listopada miał miejsce trend wzrostowy.


KD