Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na zapewnienie płynności finansowej przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o zmianie niektórych innych ustaw (tzw. Tarcza antykryzysowa 4.0), przewiduje, że wysokość odprawy, odszkodowania lub innego świadczenia pieniężnego wypłacanego przez tego pracodawcę w związku z rozwiązaniem umowy o pracę, jeżeli przepisy przewidują obowiązek wypłacenia świadczenia, otrzymywanych w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, nie może przekroczyć dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, czyli  od 1 stycznia 2021 r., limit wynosi 28 tys. zł.

Na zmianach tracą pracownicy przechodzący na emeryturę w okresie obowiązywania stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego. Uchwalone przepisy wpływają ponadto na zmniejszenie wysokości odpraw przy zwolnieniach grupowych. 

Regulacja ta prowadzi do obniżenia maksymalnej wysokość odprawy należnej pracownikowi na mocy art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2018 r. poz. 1969). Przypominamy, że zgodnie z przepisami powyższej ustawy wysokość odprawy pieniężnej nie może przekraczać kwoty 15-krotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy (art. 8 ust. 4).

Należy pamiętać, że ograniczenie wysokości wypłacanych świadczeń może mieć miejsce tylko w przypadku wystąpienia u pracodawcy spadku obrotów gospodarczych w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9 lub istotnego obciążenia funduszu wynagrodzeń o którym mowa w art. 15gb ust. 2.

WAŻNE 

Jeżeli w przedsiębiorstwie obowiązuje zakładowy układ zbiorowy, to nie ma podstawy do ograniczenia wysokości odprawy emerytalnej, jeżeli wysokość odprawy emerytalnej wynika z postanowienia zawartego w układzie zbiorowym pracy. Zasada ta ma zastosowanie niezależnie od tego, czy u pracodawcy wystąpił spadek obrotów lub istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń.

Art. 15gd ust. 1 specustawy o COVID-19 zawiera zwrot „Jeżeli przepisy przewidują obowiązek wypłacenia świadczenia”. Sugeruje to, że chodzi w tym przypadku o przepisy zawarte w ustawach jako aktach powszechnie obowiązujących. W nich są bowiem zawarte przepisy, natomiast te wewnątrzzakładowe zawierają postanowienia. Ponadto gdyby regulacja art. 15gd miała dotyczyć aktów wewnątrzzakładowych, to powinna odnosić się do obowiązku wypłaty wynikającego z prawa pracy (a nie jedynie do wynikającego ogólnie z przepisów).

KD

Wydział Polityki Społecznej, Rynku Pracy, Ubezpieczeń i Zdrowia OPZZ