Pierwszego dnia rozmawiano o roli związków zawodowych w świecie konfliktów, wojen
i rządów autorytarnych. Podkreślano, że tam, gdzie ogranicza się demokrację i wolność, bardzo szybko uderza się także w prawa ludzi pracy. Dlatego związki zawodowe muszą bronić nie tylko wynagrodzeń, ale również prawa do organizowania się, do dialogu,
do bezpieczeństwa i do godności.
W kolejnych dniach kongres FGTB skupił się na sprawach, które są bliskie każdemu zakładowi pracy. Jednym z najważniejszych tematów była walka o godne wynagrodzenia. FGTB jasno wskazuje, że praca musi pozwalać na normalne życie, opłacenie rachunków, utrzymanie rodziny i udział w życiu społecznym. Dlatego związek podnosi postulat stawki 17 euro za godzinę. To nie jest luksus, ale odpowiedź na rosnące koszty życia i na fakt, że pracownicy mają prawo do sprawiedliwego udziału w bogactwie, które sami tworzą.
Dużo miejsca poświęcono także zdrowiu w pracy. FGTB przypomina, że choroba nie jest winą pracownika. Stres, wypalenie zawodowe, przeciążenie obowiązkami i ciągła presja stają się codziennością w wielu przedsiębiorstwach. Związek domaga się lepszej profilaktyki, wsparcia dla osób chorujących oraz uznania wypalenia zawodowego za chorobę zawodową.
Ważnym przesłaniem kongresu było także to, że zmiany technologiczne i klimatyczne nie mogą odbywać się kosztem pracowników. Sztuczna inteligencja, cyfryzacja i restrukturyzacje powinny poprawiać warunki pracy, a nie służyć większej kontroli, zwolnieniom
czy przenoszeniu produkcji tam, gdzie płace są niższe.
Brukselskie spotkania pokazały siłę związkowej solidarności. Dla pracowników na oznacza to jedno: nikt nie powinien zostawać sam wobec presji, niskiej płacy czy złych warunków pracy. Związek zawodowy jest po to, by wspólnie upominać się o szacunek, bezpieczeństwo i godne życie
Sporządziła Magdalena Chojnowska, 15 czerwca 2026
