Decyzja o przeprowadzeniu strajku generalnego to odpowiedź na dramatyczny wzrost kosztów życia, który dotyka miliony rodzin pracowniczych. Jak wskazują hiszpańskie związki zawodowe, w obecnych realiach gospodarczych sama praca przestała być gwarantem stabilności finansowej, dostępności mieszkania czy bezpiecznej przyszłości. Gwałtownie rosnące czynsze, drożejące kredyty hipoteczne oraz wyższe ceny żywności, paliw i transportu pochłaniają lwią część pensji. Dynamiczny rozwój gospodarczy Hiszpanii to zasługa ludzi pracy, jednak owoce tego wzrostu zamiast poprawiać los pracowników, zwiększają jedynie zyski przedsiębiorstw.
Strajkujący wysunęli kompleksowy pakiet żądań socjalnych i pracowniczych. Domagają się przede wszystkim powstrzymania spekulacji nieruchomościami, regulacji rynku najmu i rozbudowy zasobów mieszkań komunalnych. Kluczowym postulatem jest również realna podwyżka wynagrodzeń rekompensująca inflację, przełamanie oporu pracodawców w negocjacjach układów zbiorowych oraz wprowadzenie kontroli cen. Związkowcy protestują także przeciwko neoliberalnej prywatyzacji, żądając zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia, edukację i transport publiczny. Równie istotne są kwestie BHP: publiczna kontrola nad zwolnieniami lekarskimi, pełna odpowiedzialność pracodawców za wypadki przy pracy, podwyższenie płacy minimalnej oraz skuteczna walka z nieopłacanymi nadgodzinami.
OPZZ wyraziło pełną solidarność z CCOO, UGT i wszystkimi uczestnikami strajku. W specjalnym liście skierowanym do hiszpańskich partnerów podkreśliliśmy, że presja wysokich kosztów utrzymania dotyka pracowników w całej Europie. OPZZ jednoznacznie wspiera postulaty podnoszenia pensji, zapewnienia godnych mieszkań, wzmacniania układów zbiorowych oraz sprawiedliwego podziału bogactwa. Mobilizacja w Hiszpanii to wyrazisty sygnał dla całej Europy: pracownicy nie mogą ponosić kosztów kryzysu, inflacji i chciwości biznesu.
