Część merytoryczną otworzył prof. Jan Klimek, przewodniczący Rady Dialogu Społecznego. Moderatorem głównego panelu był prof. Jacek Sroka, natomiast referaty i wystąpienia eksperckie przedstawili dr Jan Czarzasty i dr Rafał Towalski.
Debata koncentrowała się wokół kilku kluczowych zagadnień: oceny funkcjonowania polskiego dialogu społecznego, granic możliwości osiągania porozumień między partnerami społecznymi, europejskiego wymiaru dialogu społecznego oraz perspektyw rozwoju instytucji dialogowych w Polsce. Uczestnicy analizowali również wpływ zmian społecznych i gospodarczych na relacje między państwem, pracownikami i pracodawcami.
W trakcie dyskusji wielokrotnie podkreślano, że dialog społeczny w Polsce znajduje się w fazie pogłębiającego się kryzysu instytucjonalnego.
Przedstawiciele OPZZ wskazywali na postępującą formalizację prac Rada Dialogu Społecznego, niewielką liczbę porozumień o charakterze merytorycznym oraz ograniczoną skuteczność wspólnie wypracowywanych stanowisk.
Istotnym wątkiem debaty była także kwestia jakości kapitału społecznego oraz przygotowania obywateli do uczestnictwa w dialogu społecznym.
Jednocześnie podkreślano, że mimo obecnych napięć możliwe jest budowanie porozumień pomiędzy organizacjami pracowników i pracodawców, szczególnie w sprawach dotyczących wynagrodzeń i polityki społeczno-gospodarczej.
Zdaniem uczestników konferencji odbudowa realnego dialogu społecznego wymaga większego zaangażowania państwa, odbudowy zaufania między partnerami społecznymi oraz przywrócenia negocjacjom rzeczywistego znaczenia w procesie stanowienia polityk publicznych.
W konferencji wzięli udział: Janusz Gołąb, Zygmunt Mierzejewski i Norbert Kusiak, eksperci OPZZ
(nq)
