20 lutego 2026

Katowicki Węgiel Sp. z o.o., jedna z kluczowych spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej KW Holding Spółka z o.o., znajduje się w stanie poważnego kryzysu. Pracownicy od wielu miesięcy nie otrzymują wynagrodzeń, a podstawowe funkcjonowanie spółki jest zagrożone. Jak informuje ZZG w Polsce, organizacja członkowska OPZZ, ostatnia wypłata dla pracowników Katowickiego Węgla miała miejsce 10 grudnia 2025 roku. Na dziś zaległości przekraczają 72 dni. Dodatkowo spółka nie reguluje należności związanych z kartami przedpłaconymi na posiłki profilaktyczne, które zalegają od czterech miesięcy. Nie są przekazywane potrącone z wynagrodzeń składki na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, wypadkowe i na życie, składki związkowe oraz raty na rzecz KZP. Zaległości obejmują również ZUS, PPK, fiskusa oraz kontrahentów. Pracownicy, którzy nadal wykonują swoje obowiązki, pozostają często bez ogrzewania i ciepłej wody. Jednocześnie mienie spółki, obejmujące 14 hektarów terenu, zakład przeróbczy, place składowe, rozdzielnie, drogi dojazdowe, bocznicę kolejową oraz pełną infrastrukturę techniczną, zajmowane jest przez komorników reprezentujących wierzycieli. Związki zawodowe działające w spółce, w tym ZZG w Polsce, zgłosiły sytuację właścicielowi oraz Ministerstwu Aktywów Państwowych już półtora roku temu, jednak problem nie został rozwiązany. Pomimo deklaracji Zarządu KW Holding, że podejmowane są starania, aby poprawić sytuację w najbliższych tygodniach, pracownicy wciąż nie są w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb bytowych. W obliczu braku skutecznego dialogu i działań ze strony właściciela oraz instytucji państwowych, pracownicy Katowickiego Węgla utworzyli Międzyzakładowy Komitet Protestacyjno-Strajkowy, który ma koordynować działania protestacyjne i zwrócić uwagę na dramatyczną sytuację w spółce oraz zagrożenie miejsc pracy.

20 lutego 2026

25 lutego 2026 roku Komisja Europejska ma zaprezentować nową inicjatywę Industrial Accelerator Act (IAA), czyli Akt Przyspieszenia Przemysłu, będący częścią Clean Industrial Deal. Przepisy mają wesprzeć europejski przemysł i miejsca pracy poprzez cztery kluczowe obszary działań. Biuro Prasowe OPZZ Pierwszy obszar „Made in Europe” zakłada wzmocnienie produkcji w Europie poprzez wymóg, aby część produktów zamawianych w ramach zamówień publicznych lub objętych wsparciem finansowym była wytwarzana w UE. Drugi obszar dotyczy inwestycji zagranicznych, między innymi transferu technologii, tworzenia miejsc pracy w Europie oraz prowadzenia badań w Unii. Trzeci obszar przewiduje przyspieszenie procedur administracyjnych przy inwestycjach, w tym skrócenie terminów i cyfryzację całego procesu. Ostatni obszar pozwala państwom członkowskim wskazać strategiczne miejsca i sektory, które wymagają wsparcia, na przykład w zakresie dostępu do surowców krytycznych. Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (EKZZ) zaapelowała dziś do Komisji Europejskiej o pilne przyjęcie długo oczekiwanego aktu. Zdaniem organizacji dalsze zwlekanie może poważnie osłabić bazę przemysłową Europy i zagrozić bezpieczeństwu zatrudnienia milionów pracowników. Warto przypomnieć, że pierwotnie projekt miał zostać przedstawiony 10 grudnia 2025 roku, ale termin ten został już dwukrotnie przesunięty. W obliczu rosnącej presji konkurencyjnej, wysokich kosztów produkcji i niepewności geopolitycznej europejski przemysł potrzebuje dziś konkretnych decyzji, a nie sporów instytucjonalnych lub działań deregulacyjnych. EKZZ podkreśla, że fundamentem Aktu musi być podejście „Made in Europe” oparte na tworzeniu wysokiej jakości miejsc pracy. Przyjęcie takich rozwiązań byłoby jasnym sygnałem, że Unia Europejska poważnie traktuje ochronę produkcji, wzmacnianie łańcuchów dostaw oraz zabezpieczenie pracowników przed społecznymi skutkami transformacji przemysłowej. Opóźnienia mogą osłabić pozycję Europy w strategicznych sektorach i podważyć zaufanie obywateli do skuteczności działań UE. Europejscy pracownicy nie mogą pozwolić sobie na dalszą bezczynność, podkreśla sekretarz generalna EKZZ Esther Lynch. Fabryki zamykają się, inwestycje trafiają poza Europę, a lokalne społeczności pozostają w niepewności. OPZZ przyłącza się do apelu EKZZ i wzywa Komisję Europejską oraz państwa członkowskie do przyspieszenia prac nad wdrożeniem konkretnych rozwiązań. Od decyzji podjętych dziś zależy przyszłość europejskiego przemysłu oraz bezpieczeństwo miejsc pracy milionów osób. AD

18 lutego 2026

12 marca 2026 r. w Centrum Kongresowym Politechniki Wrocławskiej odbędzie się ogólnopolska konferencja pod hasłem „Fakty zamiast mitów – jak wiedza i dialog budują społeczeństwo równości”. Wydarzenie organizuje Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) pod patronatem honorowym Ministry Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Państwowej Inspekcji Pracy, Marszałka Województwa Dolnośląskiego, Prezydenta Wrocławia oraz Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Patronat medialny sprawuje TVP 3 Wrocław oraz Radio Wrocław, a partnerami są Miasto Wrocław, Miasto i Gmina Bogatynia, Ochotnicze Hufce Pracy, Federacja Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych Przemysłu Lekkiego, Fundacja „Wsparcie”, Fundacja im. Friedricha Eberta, Rada OPZZ Województwa Dolnośląskiego, Związek Nauczycielstwa Polskiego, Relax-Tour Sp. z o.o., Neo Energy Group Sp. z o.o. Konferencja odbędzie się w godz. 10.00-17.00. Uczestnicy będą mieli możliwość korzystania z punktów informacyjnych oraz otrzymania porad prawnych, psychologicznych i zdrowotnych. W programie przewidziano cztery panele tematyczne: Panel I – Równość w miejscu pracy – różne perspektywy (10.30-11.40) moderowany przez Norberta Kusiaka, Dyrektora Wydziału Polityki Gospodarczej OPZZ, poruszy zagadnienia nierówności płacowych i dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, pochodzenie czy niepełnosprawność. W dyskusji wezmą udział m.in. dr Izabela Hasińska, Krzysztof Śmiszek, Bartosz Kotecki, Aneta Trojanowska oraz prof. dr hab. Anna Pacześniak. Panel II – Edukacja na rzecz równości (11.50-13.00) pod przewodnictwem dr Barbary Kutrowskiej poświęcony będzie roli edukacji w kształtowaniu postaw sprzyjających równości oraz w przygotowaniu otwartego rynku pracy. Wśród uczestników znajdą się Róża Lewandowska, Katarzyna Juraszek, dr hab. Karolina Jaklewicz, Alina Szeptycka, dr Damian Wąsik, Małgorzata Piórkowska oraz Kamil Rybikowski. Po przerwie na obiad, Panel III – Bezpieczeństwo pracy i egzekwowanie prawa – teoria i praktyka (14.05-15.05) skupi się na praktykach stosowania prawa pracy w zakresie równego traktowania, roli instytucji nadzoru oraz dialogu społecznego w zapewnianiu bezpieczeństwa i sprawiedliwego wynagradzania. Moderator: dr Błażej Mądrzycki, Wiceprzewodniczący OPZZ, Wiceprezes Rady Uczelnianej ZNP w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Uczestnicy: Andrzej Pogórski, Andrzej Otręba, Artur Wilk i Dorota Seweryn-Stawarz. Panel IV – Wpływ transformacji klimatycznej na rynek pracy (15.15-16.20) moderowany przez Macieja Zaboronka będzie analizował skutki zmian klimatycznych na rynek pracy i wyzwania związane z zapewnieniem sprawiedliwej transformacji, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji kobiet i grup narażonych na wykluczenie. W dyskusji udział wezmą Wojciech Dobrołowicz, Agata Młynarczyk-Burek, Łukasz Czupil, Joanna Górczyńska i Joanna Tokarczuk. Konferencję zakończy podsumowanie debat przez dr Barbarę Kutrowską, Przewodnicząca Zespołu OPZZ ds. równości, Związek Nauczycielstwa Polskiego. A o godz. 17.00 nastąpi oficjalne zamknięcie przez Barbarę Popielarz, Wiceprzewodniczącą OPZZ. Wydarzenie ma na celu przeciwdziałanie mitom, promowanie równości i dialogu społecznego oraz przedstawienie dobrych praktyk w pracy, edukacji i transformacji społeczno-gospodarczej.

17 lutego 2026

W dniach 10-14 lutego br. przewodniczący OPZZ Piotr Ostrowski oraz – reprezentujący Związek Nauczycielstwa Polskiego – dr Bartosz Rydliński wzięli udział w międzynarodowej konferencji związkowej współorganizowanej w Ejlat przez Powszechną Federację Pracy w Izraelu – Histadrut. W konferencji wziął także m.in. udział Stefan Körzell, członek zarządu krajowego Niemieckiej Konfederacji Związków Zawodowych -DGB. Warto podkreślić, że ZNP od wielu lat współpracuje z izraelskimi związkami zawodowymi nauczycieli. Należy zwrócić uwagę, że była to pierwsza oficjalna wizyta przedstawicieli OPZZ w Izrealu i pierwsze oficjalne kontakty dwustronne pomiędzy OPZZ i Histadrut, organizacje członkowskie Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych. Pomoc i wsparcie dla pracowników migrujących, w tym w szczególności pracowników arabskich oraz samozatrudnionych, przeciwdziałanie wysokim kosztom mieszkań, wpływ sztucznej inteligencji i technologii na świat pracy, efektywność pracy hybrydowej i zdalnej, prawo do odłączenia, skracanie czasu pracy – oto główne tematy dyskusji podczas konferencji. Oprócz uczestnictwa w konferencji w Ejlat członkowie delegacji OPZZ odwiedzili Instytut Arabsko-Żydowski w miejscowości Abu Ghosh.

16 lutego 2026

Międzynarodowa Konfederacja Związków Zawodowych (ITUC) oraz Konfederacja Związków Zawodowych Ameryk (TUCA) wyrażają solidarność ze zrzeszonymi centralami związkowymi w Argentynie, które mobilizują się przeciwko szeroko zakrojonym zmianom w prawie pracy. Biuro Prasowe OPZZ Rząd skrajnie prawicowego prezydenta Javiera Milei dąży do demontażu kluczowych gwarancji ochrony pracowników oraz ograniczenia praw związkowych. Po trwającej 13 godzin debacie, 12 lutego Senat udzielił projektowi wstępnej aprobaty, stosunkiem głosów 42 do 30. Tysiące pracowników, zmobilizowanych przez związki zawodowe, sparaliżowało część Buenos Aires podczas masowych protestów przed Kongresem. Strajk generalny z udziałem szerokich sektorów gospodarki doprowadził do starć z policją, zatrzymań oraz licznych osób rannych. Projekt ustawy trafił obecnie do Izby Deputowanych. Do końca lutego, kiedy wznowione zostaną regularne obrady, związki zawodowe i pracownicy mają czas na dalszą mobilizację w celu zablokowania przepisów, które stanowią poważny atak na ciężko wywalczone prawa pracownicze i mogą stworzyć niebezpieczny precedens. Propozycje rządu obejmują: -nowe ograniczenia prawa do strajku, organizowania zgromadzeń oraz prowadzenia rokowań zbiorowych, z naruszeniem międzynarodowych standardów pracy ratyfikowanych przez Argentynę, w tym Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 87 i 98, -ułatwienia w zwalnianiu pracowników, co zwiększy niepewność zatrudnienia, -deregulację czasu pracy i płatnych urlopów, naruszającą konstytucyjne gwarancje ochrony pracy, -ograniczenie finansowania systemu zabezpieczenia społecznego, co narazi emerytów i rencistów na większą niepewność. OPZZ solidaryzuje się z pracownikami Argentyny i przyłącza się do apelu Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych oraz Konfederacji Związków Zawodowych Ameryk w sprzeciwie wobec regresywnego pakietu reform, który stanowi poważny atak na prawa związkowe oraz demokratyczne. AD

13 lutego 2026

Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych przedstawiło opinię do projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw (UD283), w wersji skierowanej na posiedzenie Stałego Komitetu Rady Ministrów. W pierwszej kolejności zwracamy uwagę na nieakceptowalnie krótki, siedmiodniowy termin wyznaczony reprezentatywnym organizacjom związkowym na zgłoszenie uwag. Zgodnie z ustawą o Radzie Dialogu Społecznego termin na wyrażenie opinii nie może być krótszy niż 30 dni, a jedynie wyjątkowo 21 dni. Nawet w sytuacji pilnej postulowaliśmy co najmniej 14 dni na przeprowadzenie rzetelnych konsultacji. Projekt ma fundamentalne znaczenie dla rynku pracy, sytuacji osób wykonujących pracę zarobkową oraz funkcjonowania Państwowej Inspekcji Pracy, dlatego wymaga rzeczywistego i transparentnego dialogu społecznego. Pozytywnie oceniamy kierunek zmian zmierzających do ograniczenia segmentacji rynku pracy oraz przeciwdziałania nadużywaniu umów cywilnoprawnych w miejsce umów o pracę. Proponowane rozwiązania, w porównaniu do obecnego stanu prawnego, wprowadzają korzystniejsze mechanizmy walki z nieuprawnionym zastępowaniem umów o pracę umowami cywilnoprawnymi i zasługują na poparcie. Jednocześnie zgłaszamy poważne wątpliwości dotyczące praktycznego funkcjonowania części nowych regulacji. W szczególności obawy budzi wprowadzenie instytucji interpretacji indywidualnych wydawanych przez Głównego Inspektora Pracy. Przy obecnych brakach kadrowych i niedostatecznym finansowaniu PIP nowe obowiązki mogą doprowadzić do istotnego spowolnienia realizacji dotychczasowych zadań, a nawet do paraliżu tej instytucji. Opłata w wysokości 40 zł za wydanie interpretacji nie poprawi w sposób realny efektywności działania PIP. Wskazujemy również na konieczność zagwarantowania prawa do wystąpienia o interpretację indywidualną oraz prawa do odwołania się od decyzji nie tylko podmiotowi zatrudniającemu, lecz także osobie wykonującej pracę zarobkową. Podnosimy także problem przewlekłości postępowań w sądach pracy. Średni czas rozstrzygnięcia sprawy w pierwszej instancji, szczególnie w dużych ośrodkach miejskich, wynosi od dwóch do trzech lat. Bez pilnych zmian organizacyjnych, zwiększenia liczby sędziów i kadry pomocniczej oraz tworzenia nowych wydziałów pracy nowe regulacje nie przyniosą oczekiwanego efektu w postaci skutecznego eliminowania fałszywych umów cywilnoprawnych z rynku pracy, mimo że stanowią element realizacji kamieni milowych KPO. Pozytywnie oceniamy propozycję wprowadzenia zabezpieczenia roszczenia poprzez obowiązek stosowania rygorów ochronnych prawa pracy niezależnie od nazwy zawartej umowy. Jednocześnie zwracamy uwagę na pojawiające się przypadki niestosowania przez pracodawców podobnych zabezpieczeń oraz na konieczność zapewnienia ich realnej skuteczności. Wątpliwości budzą również proponowane zmiany w systemie ubezpieczeń społecznych, w szczególności rozwiązania mogące skutkować obniżeniem przyszłych świadczeń pracowników w przypadku uznania składek opłaconych w niższej wysokości za należne. W zakresie planowanego systemu teleinformatycznego do wymiany danych między ZUS, PIP i KAS wskazujemy na potrzebę maksymalnej automatyzacji rozwiązań oraz uproszczenia procedur jego wdrażania. Negatywnie oceniamy brak dofinansowania z budżetu państwa kosztów dostosowania systemów informatycznych ZUS, które według założeń mają zostać pokryte ze środków własnych Zakładu. Podtrzymujemy również uwagi przekazane wcześniej do resortu pracy w piśmie z dnia 1 października 2025 roku. Jako OPZZ podkreślamy, że skuteczna walka z segmentacją rynku pracy wymaga nie tylko zmian legislacyjnych, lecz także realnego wzmocnienia instytucji publicznych odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa pracy oraz zapewnienia rzeczywistego dialogu społecznego.

13 lutego 2026

Wielka akcja kontrolna na belgijskiej autostradzie E40 obnażyła skalę nieprawidłowości w europejskim transporcie. Blisko 60% skontrolowanych pojazdów naruszało przepisy. W tle tych wydarzeń wybrzmiewa postulat Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych (OPZZ) o pilne rozszerzenie uprawnień Europejskiego Urzędu ds. Pracy. Belgijska akcja „Truck & Bus”: Prawie sto naruszeń w jeden dzień 10 lutego 2026 roku służby w pobliżu Wetteren przeprowadziły zmasowane kontrole w ramach europejskiego tygodnia „Truck & Bus”. Wyniki są alarmujące: Skala kontroli: Sprawdzono 168 pojazdów (ciężarówki i autobusy). Skuteczność: Wykryto aż 97 naruszeń. Kary: Nałożono mandaty na łączną kwotę około 98 000 euro. Inspektorzy, wspierani przez ekspertów z European Labour Authority (ELA), skupili się nie tylko na stanie technicznym, ale również na czasie pracy kierowców i delegowaniu pracowników. W obszarze nadużyć społecznych służby zidentyfikowały przypadki pracy nierejestrowanej (na czarno) oraz nieprawidłowości przy delegowaniu pracowników (co uderza w fundusze ubezpieczeń społecznych). OPZZ: ELA potrzebuje rozszerzenia kompetencji a nie tylko roli koordynatora Wyniki z Belgii stanowią mocny argument dla polskich związkowców. OPZZ od dłuższego czasu podnosi kwestię wzmocnienia kompetencji ELA, aby urząd ten przestał być jedynie platformą wymiany informacji, a stał się realnym organem nadzorczym. Wspólne akcje, jak ta w Belgii, pokazują, że problem nieuczciwej konkurencji i wyzysku kierowców wciąż istnieje. Bez silnej, decyzyjnej Europejskiej Agencji Pracy, uczciwi przewoźnicy i pracownicy zawsze będą na straconej pozycji. Magdalena Chojnowska, Wydział Międzynarodowy OPZZ

12 lutego 2026

OPZZ w pełni popiera stanowisko Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych (EKZZ) w związku z dzisiejszym nieformalnym spotkaniem liderów Unii Europejskiej w Brukseli. Europa nie może budować konkurencyjności poprzez obniżanie standardów pracy i praw pracowniczych. Konkurencyjność musi opierać się na godnych wynagrodzeniach, wysokiej jakości miejscach pracy, silnym dialogu społecznym oraz inwestycjach publicznych w rozwój gospodarczy i społeczny. OPZZ popiera apel EKZZ o stworzenie ambitnego planu inwestycyjnego obejmującego wszystkie sektory gospodarki i wzmocnienie europejskiej polityki przemysłowej. Podejście „Made in Europe” musi chronić i tworzyć dobre miejsca pracy, promować sprawiedliwe płace, silne prawa pracownicze i rokowania zbiorowe. Wszystkie środki publiczne, pomoc państwa i subsydia powinny być powiązane z warunkami społecznymi i przeciwdziałaniem delokalizacji. Transformacje klimatyczna, cyfrowa i przemysłowa muszą być sprawiedliwe i negocjowane ze związkami zawodowymi, a inwestycje w podnoszenie kwalifikacji, szkolenia i dostęp do wysokiej jakości usług publicznych muszą objąć wszystkie regiony i sektory. OPZZ wzywa liderów UE do zdecydowanych działań, które wzmocnią europejską gospodarkę, ochronią prawa pracowników i zagwarantują sprawiedliwy podział zysków. Europa musi pozostać wierna swoim wartościom społecznym i demokratycznym. Konkurencyjna gospodarka wymaga inwestycji z warunkami społecznymi, wysokich standardów pracy i silnego dialogu społecznego, aby zapewnić dobre życie i pracę dla wszystkich obywateli. Biuro Prasowe OPZZ AD

11 lutego 2026

Praca za granicą nie może oznaczać pracy poza prawem. Wspólnie z największymi centralami związkowymi w Europie, podjęliśmy zdecydowaną interwencję w Komisji Europejskiej. Nasz cel jest jasny: koniec z „łataniem dziur” tymczasowymi projektami – czas na stały, unijny system wsparcia dla pracowników mobilnych. Delegowanie, praca sezonowa, transport międzynarodowy – setki tysięcy Polek i Polaków codziennie budują dobrobyt Unii Europejskiej. Niestety, zbyt często płacą za to wysoką cenę: niewypłacone pensje, brak ubezpieczenia czy łamanie norm czasu pracy. Jako sygnatariusze listu do komisarz Roxany Mînzatu, mówimy głośno: prawa pracownicze nie mają granic, a ich ochrona nie może zależeć od tego, czy akurat trwa jakiś unijny projekt. Dotychczasowa pomoc doradcza (prowadzona m.in. w ramach projektu Fair Labour Mobility EU) opiera się na funduszach czasowych. Kiedy kończy się finansowanie, znika wiedza, zrywają się kontakty i – co najgorsze – pracownik zostaje sam z problemem w obcym kraju. Główne postulaty partnerów: Instytucjonalna stabilność: Chcemy stworzenia trwałej, ogólnoeuropejskiej sieci doradczej, która będzie działać niezależnie od cykli projektowych. Transgraniczna współpraca: Jeśli polski pracownik zostanie oszukany przez zagranicznego podwykonawcę, doradcy z obu krajów muszą mieć narzędzia do natychmiastowej, wspólnej interwencji. Wsparcie „blisko pracownika”: Sieć musi być zakotwiczona w strukturach związkowych – tam, gdzie jest największe zaufanie i praktyczna wiedza o rynku pracy. Dla nas, jako OPZZ, kluczowe jest to, by polski pracownik w Niemczech, Holandii czy Austrii był traktowany na równi z obywatelem tamtego kraju. Współczesny rynek pracy to skomplikowane łańcuchy podwykonawców, w których odpowiedzialność za człowieka często się rozmywa. "Mobilność pracy to stały element unijnego rynku, a nie przejściowa moda. Dlatego doradztwo musi stać się publiczną odpowiedzialnością całej Unii, a nie tylko dobrą wolą organizacji związkowych realizujących krótkie projekty." Razem jesteśmy silniejsi Pod apelem, pod którym podpisał się przewodniczący OPZZ Piotr Ostrowski, podpisali się liderzy potężnych central z Niemiec (DGB), Austrii (ÖGB) czy Rumunii (BNS). To pokazuje, że problem jest systemowy i dotyczy całej Europy Środkowo-Wschodniej. Co to oznacza dla pracownika z Polski? Jeśli Komisja Europejska przychyli się do naszych postulatów w ramach nadchodzącego „Pakietu dotyczącego mobilności pracy”, Polacy pracujący za granicą zyskają: Gwarancję bezpłatnej pomocy prawnej dostępnej w każdej chwili. Szybszą ścieżkę odzyskiwania składek i zaległych wynagrodzeń. Realną ochronę przed nieuczciwymi agencjami pracy i pośrednikami. Jako OPZZ nie odpuścimy tej sprawy. Będziemy monitorować kroki Komisji, by „Fair Labour” nie było tylko pustym hasłem, ale codzienną rzeczywistością każdego polskiego pracownika w UE. Magdalena Chojnowska, Wydział Międzynarodowy OPZZ

09 lutego 2026

Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych podpisało międzynarodowy apel związków zawodowych w obronie europejskiej produkcji nawozów oraz bezpieczeństwa żywności. Dokument odnosi się do trwającej od początku 2026 roku dyskusji w Unii Europejskiej na temat możliwego wyłączenia nawozów z mechanizmu CBAM w związku z obawami części państw członkowskich o wzrost cen. CBAM (Carbon Border Adjustment Mechanism) to unijny mechanizm dostosowania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2. Jego celem jest ochrona europejskiego przemysłu przed nieuczciwą konkurencją ze strony importerów z państw o mniej restrykcyjnych normach klimatycznych oraz zapobieganie zjawisku ucieczki emisji. Sygnatariusze apelu wskazują, że Europa jest w dużej mierze samowystarczalna żywnościowo i posiada istotny przemysł nawozowy. Jednocześnie bez dostępu do nawozów produkcja żywności w Unii Europejskiej spadłaby o 30 do 50 procent. Nawozy mineralne stanowią około 37 procent całkowitego zużycia nawozów, a ich produkcja w dużym stopniu uzależniona jest od importowanych surowców takich jak gaz ziemny, fosforany i potas. W dokumencie przypomniano, że w 2022 roku Rosja ograniczyła dostawy gazu ziemnego do Europy, co doprowadziło do gwałtownego wzrostu cen energii i załamania europejskiej produkcji nawozów. W tym samym czasie Rosja kontynuowała eksport nawozów do Unii Europejskiej po cenach wypierających europejskich producentów z rynku. W 2023 roku Rosja odpowiadała za ponad 25 procent całkowitego importu nawozów do Unii Europejskiej. Autorzy apelu podkreślają, że Rosja wykorzystuje eksport nawozów jako narzędzie presji gospodarczej i geopolitycznej. Nagłe ograniczenie dostaw nawozów lub blokowanie eksportu żywności z Ukrainy może prowadzić do gwałtownych wzrostów cen i destabilizacji społecznej w państwach Unii Europejskiej. OPZZ popiera utrzymanie ceł na import rosyjskich nawozów wprowadzonych przez Unię Europejską latem 2025 roku, wskazując, że już przyniosły one wymierne efekty. Związek podkreśla, że ewentualne wzrosty kosztów powinny być kompensowane poprzez wsparcie dla rolników oraz działania wzmacniające europejski przemysł nawozowy, a nie poprzez osłabianie mechanizmów ochronnych takich jak CBAM. Apel podpisali między innymi Kine Asper Vistnes prezydent Norweskiej Konfederacji Związków Zawodowych LO Norway, Frode Alfheim prezydent norweskiego związku Forbundet Styrke, Andrzej Krajewski przewodniczący Federacji Związków Zawodowych Przemysłu Chemicznego, Szklarskiego i Ceramicznego w Polsce oraz Piotr Ostrowski przewodniczący Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. Biuro Prasowe OPZZAD