20 kwietnia 2026

Podczas posiedzenia plenarnego Rady Dialogu Społecznego w dniu 20 kwietnia 2026 r. głównym tematem dyskusji była reforma prawa pracy w kontekście zmian na rynku pracy. Debata koncentrowała się na roli dialogu społecznego, jakości procesu stanowienia prawa oraz wyzwaniach związanych z implementacją prawa unijnego. Uczestnicy posiedzenia, przedstawiciele rządu, związków zawodowych i pracodawców, zaprezentowali odmienne oceny dotyczące kondycji dialogu społecznego, jak i sytuacji na rynku pracy. Norbert Kusiak, dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej OPZZ, sekretarz Prezydium RDS z ramienia OPZZ Podczas posiedzenia Jacek Męcina, przewodniczący Zespołu ds. prawa pracy RDS, podkreślił, że w ostatnim okresie prace Zespołu były wyjątkowo intensywne i koncentrowały się przede wszystkim na analizie oraz opiniowaniu projektów aktów prawnych. Jednym z głównych obszarów prac była implementacja unijnych dyrektyw. Szczególną uwagę poświęcono regulacjom dotyczącym równości wynagrodzeń oraz pracy platformowej. Jak zaznaczył, projekty te budzą liczne wątpliwości interpretacyjne. W trakcie dyskusji zwrócił uwagę na potrzebę poprawy jakości procesu legislacyjnego, w tym wydłużenia czasu na konsultacje oraz lepszego uwzględnienia realiów funkcjonowania firm. Wskazał, że Zespół podejmował tematy związane ze wzmocnieniem dialogu społecznego, w tym rolą układów zbiorowych pracy. Efektem tych prac jest projekt wspólnego stanowiska strony pracowników i pracodawców Zespołu ds. prawa pracy dotyczący usprawnienia procesu stanowienia prawa pracy. Głos w dyskusji nad reformą prawa pracy zabrał również Piotr Ostrowski, przewodniczący OPZZ. W swojej wypowiedzi zwrócił uwagę, że w debacie często pomija się kluczowy problem, którym nie jest jakość prawa pracy, lecz jego przestrzeganie. Podkreślił, że największym wyzwaniem pozostaje skuteczność egzekwowania obowiązujących regulacji, zarówno Kodeksu pracy, jak i ustawy o związkach zawodowych. W tym kontekście wskazał na potrzebę wzmocnienia Państwowej Inspekcji Pracy oraz sądów pracy. Jak zaznaczył, wieloletnie oczekiwanie na rozstrzygnięcia sądowe podważa realną ochronę praw pracowniczych. Istotnym wątkiem wystąpienia przewodniczącego OPZZ była również rola dialogu społecznego. Zwrócił uwagę, że rozwój trójstronnych zespołów branżowych napotyka opór, wskazując m.in. na brak zgody pracodawców na powołanie Zespołu trójstronnego ds. handlu. Przewodniczący OPZZ podkreślił ponadto znaczenie układów zbiorowych pracy, które - jak zaznaczył - stanowią fundament systemów rynku pracy w większości krajów Unii Europejskiej. To właśnie one powinny być narzędziem zwiększania elastyczności rynku pracy i dostosowywania warunków zatrudnienia do zmieniającej się sytuacji gospodarczej. Polska w tym zakresie pozostaje jednak w tyle za innymi państwami Unii Europejskiej, ponieważ wciąż odnotowuje jeden z najniższych wskaźników objęcia pracowników takimi układami. W wystąpieniu Piotra Ostrowskiego nie zabrakło także odniesień do patologii rynku pracy, takich jak fałszywe samozatrudnienie czy nadużywanie umów cywilnoprawnych. Odnosząc się do kontekstu międzynarodowego, szef OPZZ podkreślił znaczenie dyrektyw unijnych i konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy. W jego ocenie Polska ma w tym zakresie spore zaległości do nadrobienia. Szczególnie istotne są obecnie regulacje dotyczące równości wynagrodzeń oraz pracy platformowej, a także - jak dodał - rosnąca potrzeba uregulowania wykorzystania sztucznej inteligencji w procesach pracy. Piotr Ostrowski odniósł się również do procesu legislacyjnego i implementacji prawa UE. Nie zgodził się z opinią pracodawców, że głównym problemem są zbyt krótkie terminy konsultacji czy vacatio legis. Jego zdaniem kluczowe jest wcześniejsze rozpoczynanie prac nad wdrażaniem dyrektyw. W jego ocenie to właśnie przyspieszenie prac wdrożeniowych, a nie wydłużanie terminów wejścia w życie przepisów, powinno być głównym kierunkiem działań. Podczas posiedzenia Rady Dialogu Społecznego głos zabrał również Marcin Stanecki, Główny Inspektor Pracy, który odniósł się do wyzwań związanych z egzekwowaniem prawa pracy oraz roli Państwowej Inspekcji Pracy w tym procesie. Szef PIP podkreślił, że skuteczność działań inspekcji w dużej mierze zależy od dostępnych zasobów, w tym przede wszystkim liczby etatów i finansowania. Jak zaznaczył, przy rosnącej liczbie zadań wzmocnienie kadrowe jest niezbędne. W swojej wypowiedzi zwrócił uwagę, że rola PIP nie ogranicza się wyłącznie do kontroli. Inspekcja prowadzi również szeroką działalność doradczą i edukacyjną, udzielając bezpłatnych porad pracodawcom. Istotnym elementem aktywności PIP są także inicjatywy promujące dobre praktyki. Wskazał m.in. na organizację konferencji dotyczących mobbingu oraz współpracę z pracodawcami przy tworzeniu kodeksów dobrych praktyk. Inspekcja angażuje się również w konsultacje z partnerami społecznymi, czego przykładem jest przygotowanie narzędzi wspierających przedsiębiorców w ocenie prawidłowości stosowanych form zatrudnienia. Odnosząc się do bieżącej sytuacji, Główny Inspektor Pracy zwrócił uwagę na gwałtowny wzrost liczby skarg kierowanych do inspekcji. W ubiegłym roku było ich około 52 tys., a obecny rok przynosi dalszą dynamikę wzrostu, szczególnie w obszarach takich jak mobbing czy nadużywanie umów cywilnoprawnych. W związku z tym PIP ogranicza kontrole planowe na rzecz działań interwencyjnych wynikających ze skarg. Szef inspekcji odniósł się również do planowanych zmian w zakresie przekształcania umów cywilnoprawnych. Podkreślił, że proces ten będzie miał charakter ewolucyjny, a każda decyzja będzie poprzedzona szczegółową analizą konkretnego przypadku. Zapewnił jednocześnie, że celem nie jest ograniczanie przedsiębiorczości, lecz przeciwdziałanie nadużyciom i patologiom na rynku pracy. W dyskusji głos zabrał także Michał Lewandowski, przewodniczący Konfederacji Pracy OPZZ, który zwrócił uwagę na problemy dialogu społecznego oraz tempo prac nad kluczowymi zmianami w prawie pracy. W swojej wypowiedzi podkreślił, że jednym z podstawowych wyzwań pozostaje brak równowagi w samej Radzie Dialogu Społecznego. Jak zaznaczył, głos strony pracodawców jest wyraźnie silniejszy niż reprezentacja związkowa. Michał Lewandowski odniósł się także do funkcjonowania dialogu na poziomie Zespołu ds. prawa pracy RDS. Ocenił go krytycznie, wskazując na brak realnych postępów, szczególnie w obszarze regulacji pracy platformowej.  W dalszej części wypowiedzi zwrócił uwagę na narastający problem nierówności w systemie podatkowo-składkowym. Jak wskazał, obecny model w sposób nieproporcjonalny obciąża osoby zatrudnione na umowach o pracę, podczas gdy inne formy zatrudnienia korzystają z preferencyjnych warunków. Na zakończenie posiedzenia głos zabrała Agnieszka Dziemianowicz-Bąk, minister rodziny, pracy i polityki społecznej. Podsumowując dyskusję, podkreśliła znaczenie dialogu społecznego jako kluczowego elementu procesu reformy prawa pracy. Jak zaznaczyła, dialog polega na stałym ścieraniu się różnych stanowisk i wpływie na ostateczny kształt przepisów. Minister wskazała również na skalę prac legislacyjnych. Do Rady Dialogu Społecznego w bieżącej kadencji trafiło około 800 projektów rządowych, z czego ponad 100 przygotowało Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Znaczna część z nich dotyczy szeroko rozumianej reformy prawa pracy, w tym wdrażania regulacji unijnych. W kontekście konkretnych projektów zapowiedziała ponowne skierowanie do konsultacji społecznych projektu ustawy dotyczącej równości wynagrodzeń, z uwzględnieniem zgłoszonych uwag oraz wprowadzeniem sześciomiesięcznego okresu vacatio legis. Minister poinformowała także, że w przypadku dyrektywy o pracy platformowej, mimo trwającego dialogu autonomicznego między partnerami społecznymi, rząd wkrótce przedstawi własną propozycję legislacyjną, aby dotrzymać unijnych terminów. Jednocześnie zapewniła, że dialog w tej sprawie będzie kontynuowany. W swoim wystąpieniu odniosła się również do projektu regulacji, która wprowadza odpłatność staży, wskazując, że jego nowa wersja zostanie niedługo przekazana partnerom społecznym do ponownego zaopiniowania. Na zakończenie minister Agnieszka Dziemianowicz-Bąk zapowiedziała dalszą otwartość rządu na współpracę z partnerami społecznymi oraz kontynuację prac nad dostosowaniem prawa pracy do przepisów Unii Europejskiej. (nq) 

16 kwietnia 2026

Posiedzenie Plenarne RDS

15 kwietnia 2026

Od lat Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych konsekwentnie podnosi temat konieczności zwiększenia progresji podatkowej, w tym podniesienia kwoty wolnej od podatku, wskazując na potrzebę realnej poprawy sytuacji pracowników oraz wzrostu wynagrodzeń netto. Postulat ten jest obecny w debacie publicznej od wielu lat, znacznie wcześniej niż stał się elementem programów partii politycznych. Norbert Kusiak, dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej OPZZ Dziś widać, że zarówno Polskie Stronnictwo Ludowe, jak i Polska 2050 składają własne inicjatywy legislacyjne, proponując zmiany w podatku PIT. Oznacza to, że głos związków zawodowych zaczyna realnie wpływać na kierunki prac legislacyjnych. Potwierdza to także, że konsekwentne stanowisko OPZZ w sprawie podniesienia kwoty wolnej od podatku przekłada się na kształtowanie postulatów partii politycznych i stopniowo wymusza zmiany, które mogą doprowadzić do realnej poprawy warunków pracy i płacy. Postulat podniesienia kwoty wolnej od podatku dochodowego od osób fizycznych do poziomu 60 000 zł, zawarty w programie wyborczym Koalicji Obywatelskiej, znalazł się wśród deklarowanych priorytetów obecnego rządu. Brak realizacji tego postulatu podważa zaufanie pracowników do instytucji państwa oraz budzi wątpliwości co do rzeczywistej woli politycznej ograniczania obciążeń podatkowych dla osób pracujących. W aktualnej sytuacji gospodarczej, charakteryzującej się wciąż wysokimi kosztami życia, zamrożenie podstawowych parametrów systemu podatkowego, w tym kwoty wolnej od podatku oraz progów podatkowych, prowadzi do wzrostu realnego obciążenia fiskalnego pracowników. Oznacza to ukrytą podwyżkę podatków, szczególnie dla osób o niskich i średnich dochodach, które nie tylko nie uzyskują realnych korzyści z nominalnego wzrostu wynagrodzeń, lecz także ponoszą coraz większe koszty niedostosowania systemu podatkowego do warunków społeczno-gospodarczych. Jak dotąd rząd nie przedstawił wiążących terminów podniesienia kwoty wolnej od podatku. Brak działań w tym zakresie budzi obawy OPZZ, że zapowiedzi programowe nie zostaną zrealizowane. W sprawie tej OPZZ wystąpiło w lipcu 2025 r. do premiera Donalda Tuska, a wcześniej wielokrotnie do Ministerstwa Finansów. OPZZ przypomina, że kwota wolna od podatku nie była waloryzowana od 2022 roku, a próg podatkowy dla drugiej stawki PIT w wysokości 120 000 zł pozostaje niezmieniony mimo istotnych zmian gospodarczych w Polsce. Taka konstrukcja skali podatkowej jest nie tylko niesprawiedliwa społecznie, ale także nieracjonalna ekonomicznie, ponieważ nie uwzględnia skutków inflacji, dynamiki wynagrodzeń oraz realnej sytuacji pracowników. Jednocześnie coraz więcej osób przekracza próg podatkowy i podlega wyższej stawce opodatkowania, pomimo braku rzeczywistej poprawy sytuacji materialnej. Dane Ministerstwa Finansów potwierdzają wyraźny wzrost liczby podatników wchodzących w drugi próg podatkowy. W 2023 roku II próg obejmował 5,18% podatników, natomiast w 2024 roku już 7,6%. Oznacza to wzrost o 2,42 punktu procentowego (rok do roku). W praktyce coraz większa grupa pracowników (w 2024 r. 615 tys. osób) przekracza próg 120 tys. zł, co nie zawsze wynika z realnego wzrostu zamożności, lecz z inflacji i braku waloryzacji progów podatkowych. W efekcie coraz więcej osób o średnich dochodach trafia do wyższej stawki podatkowej, co wzmacnia zjawisko tzw. „zimnej progresji”. W tym kontekście OPZZ ponownie postuluje podniesienie kwoty wolnej od podatku do 60 000 zł. Jednocześnie należy podkreślić, że jej podwyższenie nie może być traktowane jako wystarczający środek naprawy systemu podatkowego w obliczu pogłębiających się dysproporcji dochodowych społeczeństwa. Bez równoległego zwiększenia progresywności opodatkowania, poprzez wprowadzenie dodatkowych progów i stawek, zmniejszenie nadmiernej luki między stawkami 12% i 32% oraz ustanowienie mechanizmu corocznej, automatycznej waloryzacji kwoty wolnej i  progów podatkowych, nie można mówić o sprawiedliwym i nowoczesnym systemie podatkowym. W ocenie OPZZ niezbędne jest również zwiększenie wysokości pracowniczych kosztów uzyskania przychodu, które nie rekompensują wzrostu kosztów życia i nie stanowią realnej ulgi podatkowej. Ich waloryzacja powinna następować automatycznie, w oparciu o wskaźniki ekonomiczne. Zamrażanie parametrów podatkowych oznacza w praktyce systematyczne podnoszenie obciążeń podatkowych, pogarszanie sytuacji dochodowej pracowników i jest niezgodne z konstytucyjną zasadą sprawiedliwości podatkowej. Brak działań w tym zakresie grozi dalszym pogłębianiem nierówności dochodowych, zwiększeniem ryzyka ubóstwa wśród osób zatrudnionych oraz osłabieniem zaufania obywateli do państwa i jego instytucji. (nq)

13 kwietnia 2026

10 kwietnia 2026 r. w zespole ds. budżetu, wynagrodzeń i świadczeń socjalnych Rada Dialogu Społecznego odbyło się sześciogodzinne posiedzenie poświęcone m.in. kwestii wzrostu poziomu funduszu wynagrodzeń osobowych pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rok 2026. Spotkanie zakończyło się zapowiedzią kolejnych rozmów w tej sprawie. Przedstawicielki OPZZ – Beata Wójcik, Magdalena Strzyżewska oraz Barbara Popielarz – przekonywały reprezentantów Ministerstwa Rodziny, Ministerstwa Finansów oraz ZUS, że brak środków na oczekiwane podwyżki wynagrodzeń będzie miał negatywne skutki nie tylko dla pracowników, ale także dla funkcjonowania całego państwa. Podkreślono, że inwestycja w płace jest kluczowa dla stabilności instytucji publicznych oraz jakości świadczonych usług. Jej brak może prowadzić do odpływu doświadczonych kadr, spadku efektywności i w konsekwencji generować znacznie wyższe koszty w przyszłości. Strona związkowa przedstawiła również możliwe źródła finansowania podwyżek wynagrodzeń. Wskazano m.in. na konieczność przesunięć w ramach wydatków publicznych, ograniczenie zbędnych kosztów administracyjnych oraz lepsze wykorzystanie dostępnych środków budżetowych. Uczestnicy spotkania zgodzili się co do potrzeby kontynuowania dialogu. Kolejne posiedzenia zespołu mają doprowadzić do wypracowania rozwiązań, które pozwolą na realny wzrost wynagrodzeń pracowników ZUS w 2026 roku. Więcej można przeczytać w dziale Opinie i Analizy lub kliknij tutaj

13 kwietnia 2026

W dniu 10 kwietnia 2026 r. odbyło się posiedzenie Zespołu ds. budżetu, wynagrodzeń i świadczeń socjalnych Rady Dialogu Społecznego. W porządku obrad znalazły się m.in.: informacja Ministerstwa Finansów dotycząca kierunków zmian w systemie wynagrodzeń w sektorze publicznym, omówienie prac nad prognozami makroekonomicznymi na 2027 rok, sprawozdanie z realizacji średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego na lata 2025-2028. Na wniosek Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej porządek obrad został rozszerzony o punkt dotyczący wzrostu funduszu wynagrodzeń w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych na 2026 rok. Norbert Kusiak, dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej OPZZ W trakcie posiedzenia Ministerstwo Finansów przedstawiło wstępną koncepcję reformy systemu wynagrodzeń w sferze budżetowej, zapowiadając jej etapowy i długofalowy charakter, bez gwałtownych zmian dla pracowników. Jak wskazało ministerstwo, istotną rolę w diagnozie systemu odgrywa firma doradcza PwC, a nadzór nad projektem - ze względu na jego finansowanie - sprawuje Komisja Europejska. W drugim punkcie porządku obrad resort finansów zapewnił, że prace nad prognozami makroekonomicznymi na 2027 r. przebiegają zgodnie z harmonogramem i zostaną przekazane partnerom społecznym do 10 maja br. Podkreślono, że dokumenty Ministerstwa Finansów stanowić będą podstawę dalszych rozmów w ramach Rady Dialogu Społecznego, m.in. w zakresie wzrostu wynagrodzeń w sferze budżetowej i płacy minimalnej. W trzecim punkcie obrad Ministerstwo Finansów poinformowało o postępach w pracach nad średniookresowym planem budżetowo-strukturalnym na lata 2025-2028, podkreślając jego roboczy charakter oraz dostosowanie do wymogów unijnych. Dokument ma zostać przyjęty przez Radę Ministrów, przy podziale odpowiedzialności pomiędzy resort finansów i resort rozwoju. W dalszej kolejności omówiono sytuację w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Sebastian Gajewski, wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej zaapelował o szybkie zawarcie porozumienia płacowego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Jak wskazał, celem jest wypłata podwyżek w kwietniu, zgodnie z zakładowym układem zbiorowym pracy. Podkreślił, że negocjacje muszą mieścić się w granicach ustawy budżetowej oraz obowiązujących przepisów, a wszelkie zmiany planu finansowego wymagają współdziałania z resortem rodziny i zgody ministra finansów i gospodarki. Jednocześnie zadeklarował gotowość do akceptacji przesunięć w planie finansowym ZUS, o ile pozostaną one w ramach ustawowych ograniczeń. Paweł Jaroszek, członek Zarządu ZUS nadzorujący Pion Finansów i Realizacji Dochodów przedstawił przebieg negocjacji płacowych prowadzonych w formule dialogu społecznego między 1 a 10 kwietnia br. Podkreślił, że ZUS funkcjonuje w sztywnych ramach planu finansowego wynikającego z ustawy budżetowej i nie dysponuje dodatkowymi środkami na wynagrodzenia. Zaznaczył, że wszystkie decyzje wymagają szeregu zgód, w tym resortów rodziny oraz finansów, jak również organów nadzorczych, a ZUS może jedynie operować w ramach dostępnych przesunięć budżetowych. Liwiusz Laska, przewodniczący Rady Nadzorczej ZUS zwrócił uwagę, że organ ten monitoruje sytuację finansową ZUS i co do zasady popiera potrzebę wzrostu wynagrodzeń, jednak w granicach obowiązującego prawa i planu finansowego. Ocenił, że w obecnych warunkach nie widać przestrzeni do znaczącego zwiększenia płac ponad przedstawione przez ZUS propozycje. Odwołał się do ogólnych realiów sektora finansów publicznych, wskazując, że wzrost wynagrodzeń na poziomie 3% stanowi punkt odniesienia dla całej administracji publicznej. Podkreślił również, że postulaty związkowe przekraczające miliard złotych nie znajdują pokrycia w możliwościach finansowych ZUS i wezwał do poszukiwania rozwiązań w ramach układu zbiorowego pracy. Jurand Drop, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów podkreślił, że wszelkie zmiany płacowe muszą mieścić się w granicach prawa i dyscypliny finansów publicznych, a finansowanie musi pochodzić z wewnętrznych zasobów ZUS, bez możliwości zwiększenia środków z budżetu państwa. Ostrzegł przed skutkami systemowymi ewentualnych dodatkowych wydatków, wskazując na ryzyko presji płacowej w całej sferze budżetowej. Beata Wójcik, przewodnicząca Związku Zawodowego Pracowników ZUS, ostro oceniła sytuację kadrowo-finansową ZUS, wskazując na wieloletni problem nakładania nowych zadań bez zapewnienia adekwatnych środków finansowych. Wskazała, że wspólny postulat wszystkich organizacji związkowych wynosi 1200 zł podwyżki, co - jej zdaniem - ma przeciwdziałać przekształcaniu ZUS w „instytucję taniej siły roboczej”. Jak podkreśliła, realizacja kolejnych świadczeń publicznych odbywa się kosztem bieżącej pracy pracowników, co prowadzi do narastania zaległości i obciążeń organizacyjnych. Zwróciła uwagę, że mimo wzrostu liczby zadań nie następuje proporcjonalne zwiększenie zatrudnienia, a cyfryzacja nie zastępuje pracy w kluczowych obszarach decyzyjnych. „Ja jeszcze nie spotkałam się z tym, żeby jakikolwiek automat wydał decyzję bez czynnika ludzkiego” - wskazała, podkreślając, że pracownicy są przeciążeni, wykonują pracę w nadgodzinach i funkcjonują pod rosnącą presją organizacyjną przy braku dodatkowych środków finansowych. W jej wystąpieniu mocno wybrzmiał również problem wynagrodzeń. Jak zaznaczyła, ich poziom nie nadąża za wzrostem obowiązków i kosztów życia, co prowadzi do spłaszczenia płac oraz odpływu kadry, szczególnie młodych pracowników. Beata Wójcik wskazała, że sytuacja ta demotywuje załogę i pogarsza stabilność zatrudnienia w ZUS. Przewodnicząca określiła obecną sytuację jako skrajną, mówiąc, ze załoga ZUS jest zdeterminowana do obrony swoich praw. W jej ocenie nakładanie zadań bez zapewnienia finansowania przypomina „prawo niewolnicze”, co podkreśla skalę napięć społecznych. Na zakończenie zapowiedziała możliwość eskalacji sporu zbiorowego, w tym przeprowadzenia referendum strajkowego, jeśli nie dojdzie do systemowego zwiększenia finansowania wynagrodzeń. Jednocześnie zaapelowała do strony rządowej o pilne działania, które - jak podkreśliła - mają przywrócić pokój społeczny w ZUS. W dalszej części obrad Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej stwierdziło, że rozważy zmianę modelu finansowania zadań powierzonych ZUS spoza zakresu ubezpieczeń społecznych, wskazując możliwość odejścia od wyłącznego wynagrodzenia procentowego od obsługiwanych świadczeń na rzecz modelu mieszanego, uwzględniającego także komponent powiązany z funduszem wynagrodzeń pracowników. Podkreślono, że wdrożenie takiego rozwiązania wymagałoby współpracy z Ministerstwem Finansów i ZUS oraz dopracowania szczegółowego mechanizmu rozliczeń. Wiceminister finansów Jurand Drop zadeklarował wsparcie dla wypracowania nowych rozwiązań, w szczególności w zakresie ich procedowania oraz zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami o dyscyplinie finansów publicznych. Paweł Jaroszek, wiceprezes ZUS zadeklarował: gotowość do dalszych negocjacji i podpisania porozumienia w ramach dostępnych środków; natychmiastowy podział ewentualnych dodatkowych środków, jeśli takie się pojawią; pełną transparentności danych, wyliczeń i analiz finansowych dotyczących zarówno obecnych, jak i nowych zadań. Posiedzenie zakończyło się bez podjęcia wiążących decyzji. Nie ustalono wysokości podwyżek, jak i źródeł ich finansowania. Strony potwierdziły wolę kontynuowania dialogu. Ustalono prowadzenie rozmów w formule bezpośredniego dialogu pomiędzy stroną związkową a stroną rządową, poza formalnym trybem prac Zespołu ds. budżetu, wynagrodzeń i świadczeń socjalnych RDS. Posiedzenie zostało zamknięte, ale pozostawiono uczestnikom spotkania przestrzeń do prowadzenia dalszych negocjacji we własnym zakresie. (nq) 

07 kwietnia 2026

7 kwietnia, w Światowy Dzień Zdrowia oraz Dzień Pracownika Służby Zdrowia, trzy centrale związkowe – Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych, Forum Związków Zawodowych oraz NSZZ „Solidarność” – przedstawiły wspólne stanowisko dotyczące najważniejszych wyzwań w systemie ochrony zdrowia. Hasłem przewodnim wystąpienia było: „Pracownicy ochrony zdrowia to nie koszt — to fundament!”. W konferencji prasowej uczestniczyli i zabierali głos przedstawiciele trzech central będący członkami Trójstronnego Zespołu ds. Ochrony Zdrowia. W imieniu OPZZ wystąpił Tomasz Dybek, Przewodniczący Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Fizjoterapii, który podkreślił konieczność realnego dialogu społecznego oraz systemowych zmian poprawiających zarówno warunki pracy personelu medycznego, jak i dostęp pacjentów do świadczeń. Przedstawiciele trzech central związkowych zaprezentowali wspólne postulaty w trzech kluczowych obszarach: finansowania ochrony zdrowia, sytuacji pacjentów oraz kadr medycznych. Związki zawodowe wskazały m.in. na potrzebę stabilnego finansowania publicznego systemu, realnej wyceny świadczeń zdrowotnych oraz odejścia od limitowania usług medycznych, które pogarszają dostęp do diagnostyki i leczenia. Podczas konferencji podkreślono również, że odpowiedzialność za problemy systemowe nie może być przerzucana na pracowników ochrony zdrowia. Związki sprzeciwiły się narracji, według której wynagrodzenia medyków są przyczyną trudnej sytuacji finansowej systemu, wskazując na wieloletnie niedofinansowanie i brak kompleksowych reform. Wspólne stanowisko central obejmuje także postulaty dotyczące bezpieczeństwa pracowników, utrzymania ustawowych gwarancji wynagrodzeń, objęcia wszystkich zawodów medycznych ochroną jak funkcjonariuszy publicznych oraz odbudowy realnego dialogu społecznego w Trójstronnym Zespole ds. Ochrony Zdrowia. Związki zawodowe zapowiedziały dalsze działania na rzecz wypracowania ponadpolitycznych rozwiązań, które wzmocnią publiczny system ochrony zdrowia i poprawią sytuację zarówno pacjentów, jak i pracowników. Pełna treść postulatów do pobrania TUTAJ

02 kwietnia 2026

Przypomnijmy, że nowe przepisy przyznają inspekcji uprawnienia do przekształcania umów cywilnoprawnych w umowy o pracę. To jeden z kluczowych warunków odblokowania środków z Krajowego Planu Odbudowy, a termin wdrożenia unijnych regulacji upływa 30 czerwca. Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych od lat postuluje wzmocnienie kompetencji Państwowej Inspekcji Pracy i skuteczną walkę z nadużyciami na rynku pracy. To ważny krok w kierunku realnej ochrony pracowników! Biuro Prasowe OPZZ

02 kwietnia 2026

Od kilku dni trwa bezprecedensowy protest w centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. Przedstawiciele organizacji związkowych – w tym Związku Zawodowego Pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należącego do OPZZ – prowadzą okupację siedziby pracodawcy, domagając się realnych rozmów oraz konkretnych decyzji w sprawie wynagrodzeń i warunków pracy. Eskalacja protestu po fiasku rozmów Bezpośrednią przyczyną zaostrzenia protestu był brak porozumienia w prowadzonych negocjacjach płacowych. Jak wynika z informacji przekazanych przez pracodawcę, rozmowy dotyczyły podziału środków wynikających ze wzrostu funduszu wynagrodzeń o 3 proc. Strona pracodawcy zaproponowała podwyżkę w wysokości 180 zł na etat, co – zdaniem związków zawodowych – jest propozycją zdecydowanie niewystarczającą i nieodpowiadającą realnym potrzebom pracowników. Związki zawodowe wskazują, że już wcześniej przedstawiona propozycja – ok. 241 zł wraz ze składnikami wynikającymi z ZUZP – nie spełniała oczekiwań pracowników, którzy od miesięcy alarmują o pogarszającej się sytuacji kadrowej i płacowej w Zakładzie. „Mamy dość” – głos pracowników Decyzja o okupacji centrali nie była przypadkowa. Jak podkreślają związkowcy, jest to efekt wielomiesięcznego ignorowania postulatów pracowniczych oraz braku rzeczywistego dialogu społecznego. Pracownicy ZUS od dawna wskazują na rosnące obciążenie obowiązkami – w tym obsługę kolejnych programów społecznych – bez zapewnienia adekwatnego wzrostu wynagrodzeń i zatrudnienia. – „Nie planujemy stąd wychodzić, dopóki nie zacznie się nas poważnie traktować” – podkreślają uczestnicy protestu, zaznaczając, że oczekują konkretnych decyzji, a nie kolejnych deklaracji. Okupacja do skutku Związkowcy zapowiadają, że pozostaną w siedzibie ZUS do momentu rozpoczęcia realnych negocjacji z udziałem strony rządowej. Kluczowym postulatem jest udział przedstawiciela Ministerstwa Finansów, który posiada kompetencje do podjęcia decyzji wykraczających poza ograniczenia budżetowe wskazywane przez pracodawcę. Z informacji przekazanych przez przewodniczącą Beatę Wójcik wynika, że protest trwa nieprzerwanie, a uczestnicy pozostają w gotowości do rozmów – oczekując na pojawienie się strony decyzyjnej. Problemy systemowe zamiast dialogu Sytuacja w ZUS nie jest nowa. Już wcześniej związki zawodowe alarmowały, że pracownicy są przeciążeni obowiązkami, a brak odpowiedniego wzrostu wynagrodzeń prowadzi do narastającej frustracji i odpływu kadr. () Obecny protest jest więc konsekwencją narastających problemów systemowych oraz braku reakcji na zgłaszane postulaty. OPZZ: potrzebne są decyzje, nie deklaracje Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych wyraża pełne wsparcie dla protestujących pracowników ZUS. Okupacja centrali jest dramatycznym, ale uzasadnionym krokiem w sytuacji wyczerpania możliwości dialogu. Dziś kluczowe jest podjęcie realnych rozmów i przedstawienie konkretnych rozwiązań, które zapewnią: godne wynagrodzenia dla wszystkich pracowników ZUS, poprawę warunków pracy i ograniczenie przeciążenia obowiązkami, rzeczywisty dialog społeczny z udziałem strony rządowej. Bez tego konflikt będzie się pogłębiał. Czekamy na decyzje Związkowcy pozostają w centrali ZUS i deklarują gotowość do rozmów w każdej chwili. Teraz ruch należy do strony rządowej. To moment, w którym trzeba odpowiedzieć na fundamentalne pytanie: czy państwo traktuje swoich pracowników poważnie? OPZZ stoi po stronie pracowników.

01 kwietnia 2026

Przedstawiciele OPZZ spotkali się w dniu 31 marca 2026 r. z Krzysztofem Bolestą, Sekretarzem Stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska oraz dyrektorami kluczowych departamentów tego Ministerstwa.  Rozmowy dotyczyły realizowanych przez Ministerstwo działań na poziomie krajowym i unijnym, które mają wpływ między innymi na sytuację sektora energetycznego i chemicznego. Poruszona przez OPZZ została również kwestia braku strategii przemysłowej państwa, o której przygotowanie przez rząd nasza konfederacja postuluje od dłuższego czasu. Podkreśliliśmy potrzebę ochrony krajowego przemysłu i działań wzmacniających jego konkurencyjność, w tym konieczność inwestycji a przez to utrzymania i tworzenia nowych miejsc pracy. Wskazaliśmy także na konieczność wzmocnienia dialogu w sprawach będących w zakresie kompetencji Ministerstwa w ramach instytucjonalnego dialogu społecznego. W spotkaniu wzięli udział: wiceprzewodnicząca OPZZ, Barbara Popielarz; Marek Maraszek, przewodniczący Związku Zawodowego Pracowników ZA „Puławy” S.A.; Artur Wilk, wiceprzewodniczący Związku Zawodowego Kontra w Tauron S.A. i przewodniczący Zespołu ds. sprawiedliwej transformacji; Norbert Kusiak, dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej OPZZ i Katarzyna Pietrzak, Radca z ww. Wydziału. (KP)

01 kwietnia 2026

Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) spotkało się 31 marca 2026 r. z grupą ekspertów Rady Europy do spraw działań przeciwko handlowi ludźmi (GRETA), która przygotowuje ocenę przestrzegania przez Polskę Konwencji Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi. Po raz pierwszy organizacje spotkały się w 2016 r. Norbert Kusiak, dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej W ramach wizyty w Polsce przedstawiciele GRETA skoncentrowali się na ocenie prawa ofiar do wymiaru sprawiedliwości i skutecznych środków odwoławczych, które obejmują między innymi dostęp do odszkodowania i wypłatę zaległych wynagrodzeń. Eksperci odbyli szereg spotkań z przedstawicielami rządu, związków zawodowych, pracodawców i innych organizacji pozarządowych działających w Polsce. W trakcie spotkania OPZZ przedstawiło związkowy punkt widzenia na kwestie pracy przymusowej w Polsce oraz udzieliło odpowiedzi na pytania ekspertów GRETA. Zaprezentowało podejmowane przez OPZZ działania na rzecz zmniejszenia popytu na wszelkie formy wyzysku. Mówiąc o instrumentach, które mogą pomóc w redukcji popytu na nielegalną pracę w łańcuchu dostaw OPZZ wymieniło: wprowadzenie do Kodeksu karnego odrębnej definicji dotyczącej pracy przymusowej oraz uruchomienie działań prewencyjnych i edukacyjnych w zakresie pracy przymusowej, wzmocnienie pozycji związków zawodowych na rynku pracy i praw osób pracujących w rolnictwie, promowanie układów zbiorowych pracy na poziomie sektorowym, konieczność zwiększenia uprawnień inspektorów pracy i wzmocnienia Państwowej Inspekcji Pracy w wymiarze organizacyjnym i finansowym. Zasygnalizowało ponadto konieczność monitoringu przez GRETA przepisów wynikających z dyrektywy o należytej staranności. W spotkaniu uczestniczył Norbert Kusiak, ekspert OPZZ (nq)