05 marca 2026

Ministerstwo Rozwoju i Technologii planuje zmiany, które będą dotyczyć najemców lokali gminnych. Wpłyną one między innymi na wysokość czynszu za lokal gminny, częstotliwość weryfikacji dochodów uprawniających do wynajmu lokali oraz zasad dokumentowania zasadności ubiegania się o najem tych lokali. Część zmian ma umożliwić skuteczną weryfikację i egzekwowanie prawa wynikającego z ustawy o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy. Niektóre propozycji zmiany ustawy wzbudziły jednak zastrzeżenia OPZZ, dlatego wiceprzewodnicząca OPZZ, Barbara Popielarz, przekazała Ministerstwu uwagi do projektu zmiany ustawy. W opinii podkreśliliśmy, zasadność adekwatnego powiązania sytuacji dochodowej najemców z wysokością czynszu. Obawy budzi jednak potencjalny wzrost wysokości czynszów za najem lokali gminnych, w wyniku którego sytuacja bytowa najemców lokali gminnych nie poprawi się. W następstwie wzrostu ich dochodów bowiem zostanie podwyższona stawka czynszu obliczona według nowych zasad.W rezultacie nie zmniejszy się skala ubóstwa najemców lokali gminnych. OPZZ negatywnie ocenił także podwyższenie wysokości odszkodowania, które osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane co miesiąc uiszczać do dnia opróżnienia lokalu. Ustalenie odszkodowania na poziomie 300% wartości czynszu, jaki obowiązywałby dla tego lokalu, gdyby został naliczony według stawki czynszu ustalonej na podstawie ustawy o ochronie praw lokatorów należy uznać za nadmiarowe, nawet jeśli stawka ta jest znacznie niższa niż rynkowa. W przypadku najemców lokali gminnych, których sytuacja dochodowa jest trudna taka wysokość odszkodowania może prowadzić do zubożenia. Warto odnotować także, że niejednokrotnie zajmują one lokal bez tytułu prawnego bez swojej winy. W naszej ocenie konieczne jest w tym obszarze uzyskanie równowagi między funkcją odszkodowawczą rekompensaty za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego a ochroną lokatorów przez ryzykiem ubóstwa i wykluczenia społecznym. Sprzeciwiliśmy się również propozycji, aby w przypadku śmierci najemcy lokalu wchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego stosunek najmu wygasał a osoby zamieszkujące lokal niebędące współnajemcami miały obowiązek jego opuszczenia w terminie 6 miesięcy od dnia śmierci najemcy. Widzimy potrzebę wprowadzenia rozwiązań, które umożliwią weryfikację sytuacji dochodowej i majątkowej osób, które wstępują z mocy prawa w stosunek najmu lokalu po śmierci najemcy. Jednak przewidziana w projekcie ustawy procedura budzi zastrzeżenia bowiem wprowadza niepewność co do sytuacji mieszkaniowej osób zamieszkujących lokal oraz zmniejsza ich poczucie bezpieczeństwa w sytuacji trudnego zdarzenia losowego i pogorszenia ich sytuacji dochodowej. W naszej ocenie osoby, które są do tego uprawnione powinny nadal mieć prawo do wstąpienia w stosunek najmu lokalu z mocy prawa zamiast proponowanego roszczenia o zawarcie umowy najmu tego lokalu. Ponadto, projekt nie przewiduje pierwszeństwa dotychczasowych najemców do zawarcia umowy najmu lokalu po pozytywnej, z punktu widzenia wymogów dla korzystania z zasobów gminy, weryfikacji sytuacji dochodowej tych osób. Projekt w tym zakresie nie powinien budzić wątpliwości. OPZZ krytycznie ocenił także zmianę polegającą na umożliwieniu gminom wynajęcia 20% lokali mieszkalnych włączanych lub przywracanych do mieszkaniowego zasobu gminy w wyniku realizacji inwestycji. Lokale będą mogły zostać wynajęte w przypadku, gdy dochód gospodarstwa domowego przekracza wysokość określoną w uchwale rady gminy a czynsz ustanowiony na wyższym poziomie niż w typowych lokalach komunalnych. W naszej ocenie to rozwiązanie mogłoby być stosowane dopiero po zaspokojeniu potrzeb osób o najtrudniejszej sytuacji bytowej. Liczba lokali mieszkalnych, na które na koniec 2025 r. obowiązywały umowy na najem z mieszkaniowego zasobu gminy zmniejszyła się według Głównego Urzędu Statystycznego w porównaniu do 2024 r. o 1,6%. Liczba gospodarstw domowych oczekujących na najem lokali mieszkalnych zmniejszyła się co prawda nieznacznie jednak nadal było to na koniec 2025 r. 117,8 tys. gospodarstw. Nie mamy pewności, że gminy przeznaczą środki finansowe uzyskane w ten sposób na powiększenie zasobu mieszkaniowego, remont istniejącego zasobu, a docelowo dla osób oczekujących na przydział lokalu przez gminę – jak wskazuje Ocena Skutków Regulacji projektu. OPZZ przypomniał także postulat Programu OPZZ na lata 20022-2027 zwiększania publicznych nakładów na politykę mieszkaniową z budżetu państwa. (KP)

04 marca 2026

Przedsiębiorstwa produkujące komponenty gumowe takie jak Stomil Poznań S.A. czy Bydgoskie Zakłady Przemysłu Gumowego Stomil S.A. są od dłuższego czasu w trudnej sytuacji ekonomicznej. OPZZ wraz ze swoimi organizacjami członkowskimi podejmował szereg działań, celem poprawy ich kondycji oraz utrzymanie miejsc pracy. Zachowanie krajowej zdolności do produkcji komponentów gumowych to nie tylko kwestia ochrony miejsc pracy, lecz także element zapewnienia autonomii gospodarczej państwa oraz trwałego wzmocnienia jego bezpieczeństwa. Niestety, mimo naszych interwencji na początku bieżącego roku podjęto decyzję o rozwiązaniu spółki Stomil Poznań S.A., mimo że jej produkcja ma istotne znaczenie m.in. dla produkcji pojazdów kołowych używanych w przemyśle obronnym oraz na potrzeby Sił Zbrojnych RP. Z problemami borykają się także Bydgoskie Zakłady Przemysłu Gumowego Stomil S.A. dlatego OPZZ wystąpił do wicepremiera i ministra obrony narodowej, Władysława Kosiniaka-Kamysza z wnioskiem o zainicjowanie działań systemowych służących utrzymaniu krajowej produkcji komponentów gumowych o strategicznym znaczeniu dla sektora obronnego. W piśmie OPZZ wskazał na kryzysową sytuację Bydgoskich Zakładów Przemysłu Gumowego Stomil S.A., które w związku z postępowaniem sanacyjnym rozpoczęły proces zwolnień grupowych i wypowiedziały umowy o pracę 92 z 134 pracowników. Skala redukcji zatrudnienia oznacza ryzyko trwałej utraty kompetencji technologicznych w zakresie produkcji wyrobów gumowych przez to przedsiębiorstwo oraz wyspecjalizowanej kadry, których odbudowa będzie bardzo kosztowna. Likwidacja zakładu wywoła negatywne skutki nie tylko dla lokalnego rynku pracy, ale także uzależni Polskę od zagranicznych dostawców, co należy uznać za rozwiązanie obarczone bardzo istotnym ryzykiem. W ocenie OPZZ proces modernizacji Sił Zbrojnych RP i wzmacniania zdolności obronnych państwa powinien opierać się w możliwie szerokim zakresie na krajowej produkcji. Strategia obronna realizowana przez Ministerstwo Obrony Narodowej musi pozostawać w ścisłej korelacji z polityką gospodarczą i przemysłową państwa. Budowa strategicznej autonomii wymaga zwiększenia roli państwa w procesach gospodarczych istotnych dla bezpieczeństwa państwa oraz inwestycji w przedsiębiorstwa działające na lokalnym rynku pracy, a także wykorzystania systemu zamówień publicznych do tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy. Jedną z form realizacji ww. podejścia jest podjęcie działań wspierających utrzymanie krajowej produkcji wyrobów gumowych. Zapotrzebowanie na elementy gumowe w kraju będzie rosło w związku z procesem modernizacji Sił Zbrojnych RP i wzmacniania zdolności obronnych państwa. Istotnym kierunkiem pozostaje również zwiększenie udziału krajowych wyrobów gumowych na rynkach zagranicznych, w tym w kontekście przyszłej odbudowy Ukrainy. Dlatego zasadne jest zagwarantowanie takim spółkom jak m.in. Bydgoskie Zakłady Przemysłu Gumowego Stomil S.A. nie tylko możliwości dalszego funkcjonowania, ale także stabilnego rozwoju, który będzie adekwatny do ich możliwości produkcyjnych i kompetencji załogi. OPZZ zawnioskował zatem o niezwłoczne podjęcie przez wicepremiera i ministra obrony narodowej, Władysława Kosiniaka-Kamysza konkretnych decyzji, które zatrzymają proces likwidacji krajowych zdolności produkcyjnych w sektorze wyrobów gumowych. W naszej ocenie bowiem państwo nie może pozostawać bierne wobec upadku zakładów o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa i rynku pracy. Ochrona miejsc pracy oraz utrzymanie kompetencji technologicznych w obszarach powiązanych z obronnością jest obowiązkiem rządu. (KP)

02 marca 2026

Komitet Wykonawczy EKZZ, Nikozja, Cypr

27 lutego 2026

                                                       To już ostatnie spotkanie szkoleniowe organizowane przez OPZZ we współpracy z Zakładem Społecznym kończące I etap kampanii emerytalnej ,,Moja emerytura zależy ode mnie – praca się opłaca”. Szkolenie dla przedstawicieli Branży Transport OPZZ odbyło się 25 lutego 2026 r. w siedzibie Związku Zawodowego Maszynistów Kolejowych w Warszawie, pod przewodnictwem i z udziałem Leszka Miętka, przewodniczącego branży. W wydarzeniu wzięło udział około 30 uczestników, a zajęcia prowadzili eksperci i specjaliści merytoryczni Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz psycholog. Ostatnie szkolenie tej edycji kampanii otworzyli wiceprzewodniczący Sebastian Koćwin i dyr. I oddziału ZUS w Warszawie Małgorzata Zdrodowska. Obecna była także przewodnicząca Branży OPZZ Usługi Publiczne Elżbieta Aleksandrowicz, która z kolei dokonała otwarcia kampanii w czerwcu ub.r. Program obejmował trzy moduły tematyczne. W pierwszej części omówiono zasady ustalania wysokości emerytur, różnice między systemem dotychczasowym a zreformowanym oraz dokumenty potrzebne do wyliczenia świadczeń. Szczególną uwagę poświęcono uprawnieniom pracowników branży transportowej, takim jak wcześniejsze emerytury, emerytury pomostowe czy korzystniejsze przeliczniki dla wybranych stanowisk kolejowych. Drugi moduł dotyczył czynników wpływających na wysokość przyszłej emerytury oraz możliwości, jakie daje Platforma Usług Elektronicznych ZUS. Uczestnicy mieli okazję zadawać pytania dotyczące indywidualnych sytuacji zawodowych. Ostatnia część szkolenia koncentrowała się na psychologicznych aspektach przejścia na emeryturę — omówiono m.in. wpływ zmian zawodowych na zdrowie psychiczne, stereotypy związane z wiekiem oraz działania wspierające pracowników 55+.Spotkanie zakończyło się indywidualnymi konsultacjami przy stoisku informacyjnym ZUS.W całości przedsięwzięcia realizowanego przez OPZZ i ZUS w okresie: czerwiec 2025 – luty 2026 wzięło udział ponad 450 związkowców reprezentujących wszystkie branże OPZZ. opr. Renata Górna 

26 lutego 2026

W dniu 26 lutego 2026 roku w Kijowie odbyło się historyczne spotkanie: Międzynarodowe Spotkanie Solidarności Związkowej z Ukrainą pod hasłem „Cztery lata odporności: Heroiczny opór i praca na rzecz ukraińskiej niepodległości oraz bezpieczeństwa europejskiego”. Wydarzenie to, zorganizowane w siedzibie kijowskich związków zawodowych oraz transmitowane online, zgromadziło liderów ruchu robotniczego z całego świata, aby zamanifestować jedność z narodem walczącym o suwerenność i godne standardy pracy. Praca jako forma oporu: Codzienny heroizm ukraińskich pracowników Konferencja ukazała dramatyczny obraz pracy w warunkach wojennych, gdzie codzienne obowiązki stają się aktem odwagi: Podczas specjalnych paneli regionalnych przedstawiciele związków z Charkowa, Sum i Dniepru relacjonowali walkę o utrzymanie dostaw energii i usług publicznych w obliczu ciągłych ataków dronów i rakiet. Minutą ciszy uczczono pamięć pracowników różnych branż i aktywistów związkowych, którzy zginęli na posterunku pracy lub broniąc ojczyzny. O heroizmie opowiadali nauczyciele oraz pracownicy służb ratunkowych z Nikopola, którzy niosą pomoc mimo bezpośredniego zagrożenia życia. Przedstawiciele wolnych związków zawodowych górników i kolejarzy podkreślili, że utrzymanie wydobycia i transportu jest kluczowe dla przetrwania gospodarczego państwa. Głos Polski: Piotr Ostrowski (OPZZ) o długofalowym zobowiązaniu Jednym z kluczowych momentów konferencji było wystąpienie Piotra Ostrowskiego, Przewodniczącego OPZZ, który reprezentował polskich pracowników na forum międzynarodowym. Jego przesłanie skupiło się na definicji prawdziwej solidarności: "Solidarność nie jest jednorazowym aktem – to długoterminowe zobowiązanie. Dzisiaj potwierdzamy: nie jesteście sami. Bronicie dialogu społecznego, demokracji i ludzkiej godności w czasie, gdy są one atakowane. Drodzy przyjaciele, solidarność to nasza siła, odwaga to Wasza siła – razem zwyciężymy." Przewodniczący zaznaczył, że związki zawodowe chronią pracowników w najtrudniejszych warunkach – w elektrowniach, szpitalach, szkołach i transporcie, budując fundamenty pod sprawiedliwą odbudowę kraju opartą na godnej pracy i prawach socjalnych. Międzynarodowa koalicja na rzecz sprawiedliwego pokoju Wydarzenie wsparły najważniejsze światowe organizacje związkowe, w tym ITUC (Międzynarodowa Konfederacja Związków Zawodowych) oraz ETUC (Europejska Konfederacja Związków Zawodowych). Głos zabrali liderzy z Norwegii, Szwecji, Danii, Francji, Belgii oraz USA. Główne postulaty konferencji: Sprzeciw wobec ograniczania wolności związkowych i pogarszania standardów pracy w czasie wojny. Postulat, aby proces rekonstrukcji Ukrainy nie opierał się na deregulacji, lecz na dialogu społecznym i silnych układach zbiorowych. Podkreślenie, że ukraińscy pracownicy bronią nie tylko swojej wolności, ale i wspólnych wartości całego kontynentu. Podsumowując spotkanie to było ucieleśnieniem tego, że międzynarodowa solidarność związkowa jest realną siłą zdolną kształtować przyszłość i wpływać na losy wolnego świata. Magdalena Chojnowska, Wydział Międzynarodowy OPZZ

24 lutego 2026

Specjalista w Wydziale ds. Szkoleń i Funduszy Strukturalnych

24 lutego 2026

Podczas posiedzenia Rady Dialogu Społecznego w dniu 23 lutego br. głównymi tematami były sytuacja branży hutniczej oraz wdrażanie Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF). W trakcie debaty aktywny udział brali przedstawiciele Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, którzy zgłaszali pytania, przedstawiali zastrzeżenia oraz formułowali wnioski dotyczące zarówno kondycji przemysłu, jak i skutków nowych regulacji dotyczących wystawiania faktur dla organizacji związkowych. Norbert Kusiak, dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej, sekretarz Prezydium Rady Dialogu Społecznego (OPZZ) W debacie dotyczącej branży hutniczej, Konrad Wojnarowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Energii, podkreślił, że skuteczna transformacja energetyczna nie jest możliwa bez uwzględnienia roli górnictwa oraz szeroko pojętego przemysłu. Zaznaczył, że Ministerstwo Energii podejmuje aktywne działania w trzech kluczowych obszarach: zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, obniżenia cen energii oraz utrzymania konkurencyjności polskiej gospodarki. W ramach wsparcia sektora hutniczego, od 2025 roku w resorcie energii funkcjonuje specjalny zespół, który zidentyfikował główne bariery rozwojowe branży i opracował „Projekt planu działań dla zrównoważonego rozwoju przemysłu stalowego w Polsce”. Dokument ten zawiera konkretne rekomendacje dla poszczególnych ministerstw, które obecnie prowadzą prace wdrożeniowe. Oficjalna publikacja planu nastąpi z końcem marca br. Kolejnym priorytetem są taryfy sieciowe. W odpowiedzi na postulaty branży o nadmiernie wysokich kosztach, powołano zespół z udziałem regulatora i operatorów, którego zadaniem jest reforma składników stawki sieciowej. Minister Wojnarowski poinformował, że 16 lutego br. analizowano rozwiązania stosowane w innych krajach europejskich, aby dostosować system do specyfiki odbiorców przemysłowych. Równolegle prowadzone są prace nad przywróceniem obliga giełdowego na poziomie 80%. Ma to zwiększyć płynność obrotu energią i poprawić przejrzystość kształtowania cen, a nowe przepisy mają wejść w życie już 1 lipca br. W kwestii wsparcia finansowego minister Wojnarowski przypomniał, że w ubiegłym roku prezes URE przyznał rekordowe 3 mld złotych rekompensat dla sektorów energochłonnych, z czego aż 32% trafiło bezpośrednio do hutnictwa. Jest to kluczowy instrument zapobiegający przenoszeniu produkcji poza granice Unii Europejskiej. Na poziomie unijnym rząd aktywnie popiera mechanizm CBAM, jednak konieczne jest utrzymanie bezpłatnych uprawnień do emisji dla sektorów wrażliwych, dopóki nowy system nie udowodni swojej pełnej szczelności. Polska domaga się również ochrony unijnego eksportu oraz kontynuacji rekompensat, aby uniknąć podwójnego obciążania firm kosztami klimatycznymi. Na zakończenie minister Wojnarowski odniósł się do trudnej sytuacji handlowej wynikającej z relacji z Ukrainą. Wskazał na występującą asymetrię: blokadę eksportu złomu z Ukrainy przy jednoczesnym gwałtownym wzroście importu ukraińskich wyrobów gotowych, takich jak pręty zbrojeniowe czy blachy. To zjawisko narusza równowagę rynkową i zwiększa presję cenową na krajowych producentów. Głos zabrała także Anita Sowińska, podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, która wskazała, że jej resort aktywnie uczestniczy w dialogu z branżą hutniczą, czego efektem jest uwzględnienie licznych postulatów sektora w przygotowywanym „Planie działań dla zrównoważonego rozwoju przemysłu stalowego w Polsce”. Przedstawiła następnie szczegółowy status realizacji kluczowych postulatów. Stanowisko OPZZ w sprawie pogłębiającego się kryzysu w hutnictwie i sektorach energochłonnych przedstawił Mirosław Grzybek, przewodniczący Federacji Związków Zawodowych „Metalowców i Hutników”, przewodniczący Rady Branży OPZZ „Przemysł”. Rozpoczynając wystąpienie, podkreślił, że branża od około 15 lat znajduje się w kryzysie. Wskazał na nadwyżkę mocy i produkcji oraz na rosnący import stali spoza Unii Europejskiej, który - jego zdaniem - destabilizuje krajowy rynek. Zaznaczył, że przemysł stalowy powinien być traktowany jako sektor strategiczny, istotny dla bezpieczeństwa i suwerenności państwa, zwłaszcza w kontekście wojny w Ukrainie oraz wyzwań związanych z transformacją energetyczną. Mirosław Grzybek podkreślił, że ani strona społeczna, ani pracodawcy nie są w stanie samodzielnie rozwiązać problemów branży bez wsparcia politycznego. W imieniu OPZZ zaapelował do rządu o pilne działania, które pozwolą ochronić miejsca pracy oraz zatrzymać proces wygaszania produkcji hutniczej w Polsce. W swoim wystąpieniu wymienił sześć kluczowych postulatów: Po pierwsze. Wzmocnienie ochrony handlu i skuteczniejsze mechanizmy zapobiegające nadmiernemu importowi stali spoza UE. Po drugie. Obniżenie kosztów energii dla przemysłu, wskazując, że obecny poziom cen utrudnia utrzymanie rentowności produkcji. Po trzecie. Zagwarantowanie wykorzystania krajowych wyrobów stalowych w inwestycjach realizowanych przez Skarb Państwa, co - jak zaznaczył - do tej pory nie zostało systemowo zapewnione. Po czwarte. Uruchomienie inwestycji w zakładach przetwórczych pozostających pod kontrolą państwa, na które wiele firm wciąż czeka. Po piąte. Współudział państwa w finansowaniu transformacji technologicznej zakładów przemysłowych w kierunku neutralności klimatycznej, w tym uruchomienie znaczących środków budżetowych, które - w ocenie OPZZ - nie są dziś wykorzystywane na wsparcie przemysłu energochłonnego. Po szóste. Opracowanie kompleksowej polityki przemysłowej państwa, uwzględniającej hutnictwo i górnictwo jako sektory strategiczne. Jak zaznaczył, od dłuższego czasu takiej spójnej strategii brakuje. Przewodniczący Rady Branży OPZZ „Przemysł” przypomniał, że w ubiegłym roku strona społeczna uczestniczyła w pracach zespołu powołanego przy ministerstwie w celu wypracowania rozwiązań dla branży hutniczej. Rozmowy trwały wiele miesięcy, jednak nie przyniosły oczekiwanych efektów. Wskazał również na składane petycje i organizowane manifestacje w obronie przyszłości sektora. Składaliśmy liczne petycje i organizowaliśmy manifestacje w obronie przyszłości polskiego hutnictwa. Do dziś wiele z tych apeli pozostaje bez odpowiedzi. 7 maja 2025 r. podczas spotkania w tej samej sali obecny był premier Donald Tusk, który zapowiedział kolejne rozmowy ze stroną społeczną. Do tej pory do takiego spotkania jednak nie doszło - wskazał Mirosław Grzybek. Zwrócił on również uwagę na sytuację w Czechach. Wskazał, że dwa tygodnie wcześniej, podczas spotkania ze związkami zawodowymi, obecny był premier tamtejszego rządu, co pokazuje odmienne podejście południowych sąsiadów do problemów hutnictwa. Zdaniem OPZZ w Polsce brakuje analogicznego zaangażowania na najwyższym szczeblu politycznym. Przewodniczący Rady Branży OPZZ „Przemysł” podkreślił, że rząd zna postulaty i diagnozę sytuacji. Były one prezentowane m.in. podczas posiedzenia sejmowej Komisji Gospodarki. W jego ocenie problem nie wynika z braku wiedzy, lecz z braku konkretnych decyzji i działań wykonawczych. Na zakończenie zaznaczył, że sektor hutniczy oczekuje dziś jednoznacznej deklaracji ze strony rządu: czy ma pozostać konkurencyjną i trwałą częścią polskiej gospodarki, czy też zostanie pozostawiony bez realnego wsparcia. Jak podkreślił, branża funkcjonuje obecnie na granicy opłacalności. Podczas posiedzenia głos zabrał również Artur Jacek Wilkoń Przewodniczący Związku Zawodowego Pracowników Huty „Łabędy”, który odniósł się do działań podejmowanych na poziomie unijnym. Wskazał, że w Brukseli związki zawodowe odbyły szereg spotkań dotyczących instrumentów ochrony rynku stali. Same zapowiedzi narzędzi ochronnych nie są wystarczające, kluczowe jest ich realne wdrożenie - podkreślił. Wskazał ponadto, że bez wprowadzenia skutecznych mechanizmów zabezpieczających krajowy rynek oraz bez systemowych rozwiązań dotyczących kosztów energii, w tym gwarantowanych cen na wzór rozwiązań funkcjonujących w Niemczech, sytuacja branży nie ulegnie poprawie. W jego ocenie brak konkretnych decyzji spowoduje, że za kilka miesięcy dyskusja będzie dotyczyła kolejnych problemów pogłębiających kryzys w przemyśle. W drugim punkcie porządku obrad Marcin Łoboda, sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przedstawił aktualny stan wdrażania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF). Poinformował, że od 1 lutego br. do systemu przystąpiło 4 879 największych podmiotów, a dodatkowo około 130 tys. firm dołączyło dobrowolnie. Obecnie w systemie funkcjonuje około 30 mln faktur, a jego wydajność wykorzystywana jest jedynie w 8-10 proc. Szef KAS odniósł się także do kwestii bezpieczeństwa, dementując pojawiające się w przestrzeni publicznej informacje o zagranicznych serwerach. Zapewnił, ze dane przechowywane są wyłącznie w Polsce, a dostęp do systemu ma bardzo wąska grupa pracowników resortu finansów. Każda operacja jest rejestrowana, a osoby z pełnym dostępem muszą posiadać odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa. Podkreślił, że KSeF nie rozszerza zakresu danych dostępnych administracji skarbowej. Zmienia jedynie sposób wystawiania, przesyłania i przechowywania faktur. Jak zaznaczył, przedsiębiorcy, którzy już korzystają z systemu, pozytywnie oceniają jego funkcjonowanie. Ministerstwo Finansów nie planuje wycofania się od wdrażania KSeF w Polsce. W toku dyskusji głos zabrał Michał Lewandowski, przewodniczący Konfederacji Pracy OPZZ, przewodniczący Branży OPZZ „Handel, Usługi, Kultura i Sztuka”, który przedstawił stanowisko OPZZ w sprawie objęcia związków zawodowych obowiązkiem korzystania z KSeF. Wskazał, że z perspektywy małych struktur związkowych, często liczących 10-15 osób, nowe regulacje oznaczają kolejne obciążenie administracyjne. Jak podkreślił, organizacje te już dziś prowadzą pełną księgowość oraz realizują obowiązki sprawozdawcze wobec GUS i urzędów skarbowych. W jego ocenie wprowadzenie KSeF stanowi dodatkowy wymóg, który nie uwzględnia specyfiki działalności związków zawodowych. Zaznaczył, że małe organizacje związkowe funkcjonują w oparciu o pracę społeczną swoich członków i bardzo ograniczone środki finansowe. W wielu przypadkach składki członkowskie wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych kosztów, takich jak obsługa księgowa. Tymczasem, jak wskazał, są one traktowane na równi z przedsiębiorstwami, w tym dużymi podmiotami gospodarczymi. Zwrócił się z pytaniem, czy Ministerstwo Finansów rozważa możliwość wyłączenia z obowiązku najmniejszych organizacji społecznych, takich jak związki zawodowe? W odpowiedzi na to pytania minister Marcin Łoboda zapewnił, że rozumie specyfikę działalności związków zawodowych. Odnosząc się do zarzutu o dodatkowe obciążenia, minister stwierdził, że KSeF nie wprowadza nowych obowiązków, lecz zmienia wyłącznie sposób odbierania faktur. Jak zaznaczył, związki zawodowe już wcześniej otrzymywały faktury drogą mailową lub papierową. Obecnie wszystkie te dokumenty trafiają do jednego, scentralizowanego systemu, do którego wystarczy się zalogować. Minister poinformował, że resort udostępnił bezpłatne narzędzia ułatwiające obsługę systemu. Dzięki niej osoba upoważniona przez organizację związkową może odbierać faktury z poziomu telefonu komórkowego, bez konieczności korzystania z komputera. W kwestii ewentualnych wyłączeń dla związków zawodowych minister zaznaczył, że wprowadzanie wyjątków prowadziłoby do dualizmu systemu - część faktur funkcjonowałaby elektronicznie a cześć papierowego. Byłoby to rozwiązanie nieefektywne i niebezpieczne. Celem reformy jest pełna centralizacja obiegu faktur w jednym systemie. Na zakończenie szef KAS zapewnił, że administracja skarbowa oferuje wsparcie szkoleniowe. Przypomniał, że na wiosek OPZZ przeszkolono ponad 450 osób. Resort finansów pozostaje gotowy do prowadzenia kolejnych szkoleń dla zainteresowanych organizacji związkowych. (nq)

20 lutego 2026

Katowicki Węgiel Sp. z o.o., jedna z kluczowych spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej KW Holding Spółka z o.o., znajduje się w stanie poważnego kryzysu. Pracownicy od wielu miesięcy nie otrzymują wynagrodzeń, a podstawowe funkcjonowanie spółki jest zagrożone. Jak informuje ZZG w Polsce, organizacja członkowska OPZZ, ostatnia wypłata dla pracowników Katowickiego Węgla miała miejsce 10 grudnia 2025 roku. Na dziś zaległości przekraczają 72 dni. Dodatkowo spółka nie reguluje należności związanych z kartami przedpłaconymi na posiłki profilaktyczne, które zalegają od czterech miesięcy. Nie są przekazywane potrącone z wynagrodzeń składki na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, wypadkowe i na życie, składki związkowe oraz raty na rzecz KZP. Zaległości obejmują również ZUS, PPK, fiskusa oraz kontrahentów. Pracownicy, którzy nadal wykonują swoje obowiązki, pozostają często bez ogrzewania i ciepłej wody. Jednocześnie mienie spółki, obejmujące 14 hektarów terenu, zakład przeróbczy, place składowe, rozdzielnie, drogi dojazdowe, bocznicę kolejową oraz pełną infrastrukturę techniczną, zajmowane jest przez komorników reprezentujących wierzycieli. Związki zawodowe działające w spółce, w tym ZZG w Polsce, zgłosiły sytuację właścicielowi oraz Ministerstwu Aktywów Państwowych już półtora roku temu, jednak problem nie został rozwiązany. Pomimo deklaracji Zarządu KW Holding, że podejmowane są starania, aby poprawić sytuację w najbliższych tygodniach, pracownicy wciąż nie są w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb bytowych. W obliczu braku skutecznego dialogu i działań ze strony właściciela oraz instytucji państwowych, pracownicy Katowickiego Węgla utworzyli Międzyzakładowy Komitet Protestacyjno-Strajkowy, który ma koordynować działania protestacyjne i zwrócić uwagę na dramatyczną sytuację w spółce oraz zagrożenie miejsc pracy.

20 lutego 2026

25 lutego 2026 roku Komisja Europejska ma zaprezentować nową inicjatywę Industrial Accelerator Act (IAA), czyli Akt Przyspieszenia Przemysłu, będący częścią Clean Industrial Deal. Przepisy mają wesprzeć europejski przemysł i miejsca pracy poprzez cztery kluczowe obszary działań. Biuro Prasowe OPZZ Pierwszy obszar „Made in Europe” zakłada wzmocnienie produkcji w Europie poprzez wymóg, aby część produktów zamawianych w ramach zamówień publicznych lub objętych wsparciem finansowym była wytwarzana w UE. Drugi obszar dotyczy inwestycji zagranicznych, między innymi transferu technologii, tworzenia miejsc pracy w Europie oraz prowadzenia badań w Unii. Trzeci obszar przewiduje przyspieszenie procedur administracyjnych przy inwestycjach, w tym skrócenie terminów i cyfryzację całego procesu. Ostatni obszar pozwala państwom członkowskim wskazać strategiczne miejsca i sektory, które wymagają wsparcia, na przykład w zakresie dostępu do surowców krytycznych. Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (EKZZ) zaapelowała dziś do Komisji Europejskiej o pilne przyjęcie długo oczekiwanego aktu. Zdaniem organizacji dalsze zwlekanie może poważnie osłabić bazę przemysłową Europy i zagrozić bezpieczeństwu zatrudnienia milionów pracowników. Warto przypomnieć, że pierwotnie projekt miał zostać przedstawiony 10 grudnia 2025 roku, ale termin ten został już dwukrotnie przesunięty. W obliczu rosnącej presji konkurencyjnej, wysokich kosztów produkcji i niepewności geopolitycznej europejski przemysł potrzebuje dziś konkretnych decyzji, a nie sporów instytucjonalnych lub działań deregulacyjnych. EKZZ podkreśla, że fundamentem Aktu musi być podejście „Made in Europe” oparte na tworzeniu wysokiej jakości miejsc pracy. Przyjęcie takich rozwiązań byłoby jasnym sygnałem, że Unia Europejska poważnie traktuje ochronę produkcji, wzmacnianie łańcuchów dostaw oraz zabezpieczenie pracowników przed społecznymi skutkami transformacji przemysłowej. Opóźnienia mogą osłabić pozycję Europy w strategicznych sektorach i podważyć zaufanie obywateli do skuteczności działań UE. Europejscy pracownicy nie mogą pozwolić sobie na dalszą bezczynność, podkreśla sekretarz generalna EKZZ Esther Lynch. Fabryki zamykają się, inwestycje trafiają poza Europę, a lokalne społeczności pozostają w niepewności. OPZZ przyłącza się do apelu EKZZ i wzywa Komisję Europejską oraz państwa członkowskie do przyspieszenia prac nad wdrożeniem konkretnych rozwiązań. Od decyzji podjętych dziś zależy przyszłość europejskiego przemysłu oraz bezpieczeństwo miejsc pracy milionów osób. AD

19 lutego 2026

Dyskusja o sytuacji finansowej ochrony zdrowia oraz przychodach składkowych zdominowały posiedzenie Zespołu zwołanego na 18 lutego bm. Problematyka wynagrodzeń pracowników tego sektora będzie kontynuowana na marcowym posiedzeniu zespołu branżowego. Renata Górna, członek TZ ds. Ochrony Zdrowia OPZZ  Obrady Zespołu, pod przewodnictwem strony związkowej (współprzewodnicząca Krystyna Ptok, Forum Związków Zawodowych) koncentrowały się wokół kondycji finansowej systemu ochrony zdrowia. Omówiono takie aspekty finansowe jak: rozliczanie umów i świadczeń ponadlimitowych za 2025 r., dotację dla Narodowego Funduszu Zdrowia z budżetu państwa w roku 2026, zasady naliczania i finansowania składek zdrowotnych w tym wobec osób objętych ubezpieczeniem, a zwolnionych z opłacania składki zdrowotnej lub objętych preferencyjnym ich naliczaniem. Przedstawiono, że do Funduszu trafiło dotychczas 6 mld zł dotacji budżetowej na 2026 r., a kolejne transze będą przekazywane w ratach po 2 mld zł miesięcznie. Ostatnie dane wskazują na większą niż zakładano lukę finansową systemu, która w 2026 r. ma wynieść blisko 30 mld zł. Nie są także sfinansowane wszystkie świadczenia za 2025 r. – łączna wartość zaległości sięga prawie 8,3 mld zł. Dodatkowo Fundusz przeznaczy 1,1 mld zł na spłatę zobowiązań z lat ubiegłych z rozwiązanej rezerwy migracyjnej.Rozmawialiśmy także o wielu aspektach przychodowej strony systemu, w szczególności zasadach naliczania składki na ubezpieczenia zdrowotne dla wszystkich grup obywateli. Uzgodniono m.in. kontynuację rozmów w tym obszarze, także dotyczących regulacji składek na ubezpieczenie zdrowotne rolników w KRUS (w niedługim czasie odbędzie się spotkanie w tej sprawie).  Po ponad 5 godzinach dyskusji o bieżącym i długofalowym finansowaniu ochrony zdrowia, na wniosek strony związkowej o przerwę w obradach, nie został rozpatrywany punkt poświęcony zmianom w ustawie o minimalnych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia proponowanym przez resort zdrowia. Powrót do rozmów w tym temacie jest zaplanowany na kolejnym posiedzeniu Trójstronnego Zespołu na dzień 16 marca br. Stanowisko central związkowych w kwestii obniżenia wskaźnika wzrostu płac na wskaźnik o niższej dynamice jest w tej kwestii niezmienne od wielu miesięcy, wspólne i jednoznacznie negatywne. Na marcowym posiedzeniu omawiany będzie dokument opracowany przez Ministerstwo Zdrowia regulujący kompetencje zawodów medycznych; ma on status materiału wypracowanego przez Zespół MZ ds. kompetencji zawodowych. W posiedzeniu OPZZ reprezentowali: Tomasz Dybek (OZZP Fizjoterapii), Renata Górna (Biuro OPZZ) , Maria Miklińska (Federacja ZZPOZ i PS) Renata Górna OPZZ