23 marca 2026

Pracownicy Huty Łabędy oraz przedstawiciele organizacji związkowych po raz kolejny alarmują: bez pilnych decyzji inwestycyjnych przyszłość zakładu stoi pod poważnym znakiem zapytania. Podczas manifestacji, która odbyła się 20 marca 2026 roku przed Hutą Łabędy w Gliwicach, wyraźnie wybrzmiał jeden przekaz – kończy się czas deklaracji, a zaczyna czas oczekiwania na konkretne działania. W proteście udział wzięli przedstawiciele związków zawodowych z całego sektora oraz Wiceprzewodnicząca OPZZ Barbara Popielarz, która wyraziła solidarność z pracownikami i poparcie dla ich postulatów. Mimo że zakład dysponuje wykwalifikowaną kadrą, zapleczem produkcyjnym oraz przygotowanymi planami rozwojowymi, inwestycje nie zostały dotąd uruchomione. To sytuacja niezrozumiała, szczególnie w kontekście rosnącego znaczenia przemysłu ciężkiego dla bezpieczeństwa gospodarczego i obronnego państwa. Związkowcy podkreślają, że Huta Łabędy ma realny potencjał, by stać się ważnym ogniwem w łańcuchu dostaw dla sektora zbrojeniowego oraz nowoczesnego przemysłu. Jednak bez wsparcia właścicielskiego i skutecznego nadzoru ze strony państwa, szansa ta może zostać bezpowrotnie zaprzepaszczona. Dlatego przygotowane zostały petycje skierowane do Prezesa Rady Ministrów, w których przedstawiono konkretne postulaty oraz oczekiwania pracowników i strony społecznej. Dokumenty te są wyrazem troski nie tylko o przyszłość jednego zakładu, ale całego sektora przemysłowego w Polsce. Pełna treść petycji

20 marca 2026

20 marca 2026 r. w Warszawie odbyła się konferencja prasowa inaugurująca II etap kampanii edukacyjno-informacyjnej „Wiek to atut, nie bariera”. Wydarzenie zostało zorganizowane przez OPZZ, ZUS oraz CIOP-PIB przy udziale Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Spotkanie stanowiło oficjalne rozpoczęcie działań skierowanych do pracowników 50+, mających na celu wspieranie ich aktywności zawodowej, zdrowia oraz bezpieczeństwa pracy. W konferencji udział wzięli: Agnieszka Dziemianowicz-Bąk – Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Paweł Jaroszek – członek zarządu ZUS, Piotr Ostrowski – przewodniczący OPZZ, Agnieszka Szczygielska – dyrektorka CIOP-PIB. Pracownicy 50+. Wiek to atut, nie bariera – kampania edukacyjno - informacyjna W Polsce od lat przybywa zarówno pracujących emerytów, jak i osób, które nie pobierają świadczenia i pozostają aktywne zawodowo po osiągnięciu wieku emerytalnego. W grudniu 2024 roku ubezpieczeniem zdrowotnym z innego tytułu niż status emeryta było objętych 872,6 tys. osób z ustalonym prawem do emerytury. Spośród pracujących seniorów 556,8 tys. było również objętych ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym. W ciągu ostatnich 9 lat liczba pracujących emerytów wzrosła o 51,7%. Dane za 2025 rok poznamy w marcu, ale widzimy, że coraz więcej osób w wieku emerytalnym jest zainteresowanych dalszą aktywnością zawodową W lutym 2026 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych  podsumowały wyniki kampanii informacyjno-edukacyjnej, skierowanej do przedstawicieli branż działających w ramach OPZZ, przeprowadzonej w 2025 roku. Na szkoleniach organizatorzy upowszechniali wiedzę o zasadach działania systemu emerytalnego. Starali się szczególnie pogłębiać świadomość uczestników na temat roli, którą własna przezorność odgrywa w zapewnieniu sobie bezpieczeństwa finansowego w okresie emerytalnym. Program był prowadzony pod hasłem „Moja emerytura zależy ode mnie – praca się opłaca”. Pracownicy mogli lepiej zrozumieć system emerytalny obowiązujący w Polsce oraz zobaczyć, jak różne zachowania wpływają na kształtowanie wysokości indywidualnych emerytur. Podczas szkoleń organizatorzy przybliżali uczestnikom zasady funkcjonowania systemu emerytalnego w Polsce. Szczególną uwagę poświęcono budowaniu świadomości, jak duże znaczenie dla przyszłego bezpieczeństwa finansowego ma własna aktywność zawodowa oraz przezorność w odniesieniu do kontynuowania i zakończenia etapu życia zawodowego. Program realizowano pod hasłem „Moja emerytura zależy ode mnie – praca się opłaca”. Jego uczestnicy mogli lepiej zrozumieć mechanizmy systemu emerytalnego oraz przekonać się, w jaki sposób decyzje podejmowane w trakcie życia zawodowego, dotyczące m.in. aktywności na rynku pracy czy długości zatrudnienia wpływają na wysokość przyszłej emerytury. Uczestnikami szkoleń byli przedstawiciele ogólnokrajowych organizacji związkowych – członków OPZZ. Reprezentowali takie branże, jak: górnictwo i energetyka, przemysł, oświata i nauka, usługi publiczne, transport, budownictwo i przemysł drzewny, handel, usługi, sądownictwo oraz kultura i sztuka. Tematyka każdego szkolenia była dostosowana do specyfiki rozwiązań emerytalnych konkretnego działu gospodarki. Szkolenia prowadzili specjaliści z I Oddziału ZUS w Warszawie. Były one podzielone na 3 moduły: w pierwszym uczestnicy poznawali bliżej polski system emerytalny, w drugim przyglądali się czynnikom wpływającym na wysokość emerytury, w trzecim poznawali zdrowotne i psychologiczne konsekwencje przejścia na emeryturę, weryfikowali stereotypy związane z wiekiem oraz dowiadywali się o systemowych możliwościach wzmacniania potencjału pracowników 50+ dzięki programom interwencyjnym realizowanym w zakładach pracy. Duże zainteresowanie kampanią skłoniło organizatorów do uruchomienia kolejnego etapu kampanii w 2026 roku pod nazwą „Wiek to atut, nie bariera”. Do kampanii dołączył Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy (CIOP-PIB). Specjaliści Instytutu podczas szkoleń będą przekazywać uczestnikom wiedzę na temat wpływu stereotypów związanych z wiekiem na funkcjonowanie zawodowe pracowników, znaczenia edukacji i rozwoju kompetencji cyfrowych wśród osób 50+, potrzeb zdrowotnych pracowników dojrzałych oraz profilaktyki zdrowotnej w miejscu pracy, a także sposobów dostosowania stanowisk pracy do możliwości i potrzeb pracowników w wieku 50+. Z kolei ZUS, w części szkoleniowej pod hasłem „Praca, która procentuje”, będzie kontynuować m.in. problematykę wpływu pracy i okresów zatrudnienia na przyszłe świadczenia emerytalne, wskazywać na prawa, limity i korzyści pracy przed i po emeryturze, a także przypominać o funkcjonalności PUE/eZUS. Odpowiedzią na potrzeby pracowników będzie aktualizacja wiedzy uczestników w zakresie nowych przepisów o stażu pracy i praktycznym ich zastosowaniu.

17 marca 2026

Ministerstwo Zdrowia wycofało się z propozycji obniżających wynagrodzenia pracowników ochrony zdrowia, forsowanych od kilkunastu miesięcy w ramach prac w Trójstronnym Zespole ds. Ochrony Zdrowia. Ustawa o najniższych wynagrodzeniach nie zostanie zmieniona, a waloryzacja wynagrodzeń w 2026 r. nastąpi zgodnie z dotychczasowym, obowiązującym harmonogramem ustawowym. Renata Górna, członek Trójstronnego Zespołu ds. Ochrony Zdrowia 16 marca br. odbyło się kolejne posiedzenie Trójstronnego Zespołu ds. Ochrony Zdrowia, poświęcone dyskusji nad zakresem zmian w ustawie o najniższych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia. Ministerstwo Zdrowia traktowało spotkanie jako negocjacje, choć wielomiesięczny tryb pracy w zespole na tym obszarem trudno tak nazwać. Dotychczasowe rozmowy koncentrowały się na częstych zmianach stanowiska resortu odnośnie wynagrodzeń kontraktowych, jak i braku decyzyjności, co do systemowej równowagi finansowania ochrony zdrowia. Dialog był pozorowany i od początku skupiony wyłącznie na ograniczaniu wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na umowę o pracę.Strona związkowa (jednogłośnie tj. OPZZ, NSZZ ,,S’’ i Forum ZZ) podtrzymała negatywne stanowisko odnośnie znaczącego obniżenia dynamiki płac pracowników objętych ustawą o najnizszych wynagrodzeniach, jak i przesunięcia terminu waloryzacji płac na 1 stycznia 2027 r. Organizacje pracodawców powtórzyły stanowisko swoich organizacji, akceptujące w większości propozycje resortu. OPZZ od początku dodatkowo podkreślało, że priorytetem w obecnej, trudnej sytuacji finansowej publicznego systemu ochrony zdrowia powinno być poszukiwanie źródeł przychodowej części finansowania systemu i gwarancje finansowania ustawy, a nie jej wygaszanie. Przedstawiliśmy szereg uwag i pytań merytorycznych do przedstawionych zmian.Wobec braku porozumienia ze stroną społeczną, wiceminister zdrowia przekazała decyzję o wycofaniu się strony rządowej z nowelizacji ustawy. Podkreśliła, że środki na lipcowe podwyżki dla pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, objętych ustawą wyniosą ok. 3,5 mld zł (na pół roku).  Przed nami nowe wyzwania: kontynuowanie dialogu odnośnie przychodów systemu ochrony zdrowia, poprawa dostępności do świadczeń zdrowotnych, regulacja wynagrodzeń kontraktowych, a także monitorowanie procesów restrukturyzacyjnych i konsolidacyjnych podmiotów leczniczych. Kolejne posiedzenie Zespołu zaplanowano na 21 kwietnia br., a Prezydium – na 8 kwietnia br.W posiedzeniu uczestniczyli członkowie Trójstronnego Zespołu reprezentujący OPZZ: dr. Tomasz Dybek, Maria Miklińska i Renata Górna.

16 marca 2026

OPZZ zorganizowało w dniu 12 marca 2026 r. we Wrocławiu ogólnopolską konferencję pt. „Fakty zamiast mitów - jak wiedza i dialog budują społeczeństwo równości?”. Wydarzenie miało miejsce na Politechnice Wrocławskiej. Celem konferencji była pogłębiona debata nad kluczowymi wyzwaniami stojącymi przed rynkiem pracy w obszarze równego traktowania. Podjęliśmy tematykę równego wynagradzania za tą samą pracę, w kontekście dyrektywy dotyczącej mechanizmów przejrzystości wynagrodzeń, która wprowadza nowe obowiązki w zakresie monitorowania i raportowania różnic płacowych. Dyskutowaliśmy na temat przeciwdziałania wszelkim formom dyskryminacji: ramami prawnymi i praktyką w tym zakresie – z szczególnym uwzględnieniem roli dialogu społecznego na poziomie zakładów pracy. Konferencja była również przestrzenią do refleksji nad jednym z najpoważniejszych wyzwań współczesnego rynku pracy – transformacją klimatyczną i społecznym wymiarem tego procesu. Debaty miały na celu oprzeć się na faktach i przeciwdziałać dezinformacji, która coraz częściej towarzyszy debatom na temat równości, polityk społecznych i klimatycznych. W konferencji wzięło udział około 200 uczestników, w tym związkowczyń i związkowców z OPZZ, administracji publicznej, organizacji pozarządowej, przedstawicieli sektora nauki oraz zaproszeni goście. Konferencja odbyła się pod Patronatem Honorowym: Ministry Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, Minister Klimatu i Środowiska, Państwowej Inspekcji Pracy, Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, Marszałka Województwa Dolnośląskiego oraz Prezydenta Wrocławia. Patronat medialny nad wydarzeniem objęły Telewizja Polska S.A. Oddział Wrocław oraz Radio Wrocław S.A. Partnerami wydarzenia byli: Miasto Wrocław, Miasto i Gmina Bogatynia, Ochotnicze Hufce Pracy, Federacja Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych Przemysłu Lekkiego, Fundacja „Wsparcie”, Fundacja im. Friedricha Eberta, Rada OPZZ Województwa Dolnośląskiego, Związek Nauczycielstwa Polskiego, Relax-Tour Sp. z o.o., Neo Energy Group Sp. z o.o. Dużym zainteresowaniem cieszyły się działające w trakcie konferencji punkty informacyjne oraz wydarzenia towarzyszące takie jak porady prawne, psychologiczne i zdrowotne (realizowane przez PIP, OPZZ, OZZ Psychologów i OZZZ Zdrowie). Mieliśmy stoiska Ochotniczych Hufców Pracy, partnerów konferencji oraz rejestrację potencjalnych dawców szpiku w bazie Fundacji DKMS pod hasłami „Możesz uratować komuś życie” oraz „Daj szansę pacjentom chorym na nowotwory krwi”. Konferencję poprowadziła Małgorzata Pyka z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Psychologów i Wiceprzewodnicząca Zespołu OPZZ ds. równości. Uczestników konferencji powitała Barbara Popielarz, Wiceprzewodnicząca OPZZ oraz Jakub Mazur, Wiceprezydent Wrocławia. Z uwagi na trwające w Sejmie prace nad zmianą ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy nie mógł być z nami Marcin Stanecki, Główny Inspektor Pracy, który mimo to przesłał do uczestników konferencji kilka słów w formie elektronicznej. Uczestników konferencji powitał również przewodniczący OPZZ, Piotr Ostrowski - w formie nagrania również z uwagi na reprezentowanie OPZZ w pracach parlamentarnych nad kluczową dla pracowników zmianą ustawy o PIP. Zaproszenie do udziału w konferencji przyjęli Zbigniew Ładziński, Członek Zarządu Związku Rzemiosła Polskiego i Prezes Dolnośląskiej Izby Rzemieślniczej we Wrocławiu oraz prof. dr hab. inż. Arkadiusz Wójs, Rektor Politechniki Wrocławskiej. W konferencji brali również udział przedstawicielki i przedstawiciele miast i gmin takich jak Bogatynia i Grudziądz, przedstawicielki i przedstawiciele urzędów i instytucji publicznych takich jak Rzecznik Praw Obywatelskich, regionalne urzędy pracy i inspektoraty pracy, przedstawicielki i przedstawiciele uczelni m.in. Politechniki Wrocławskiej a także pełnomocniczki i pełnomocnicy władz i instytucji publicznych ds. równego traktowania województwa dolnośląskiego i miasta Wrocław. Mieliśmy również zaszczyt gościć przedstawicielki i przedstawicieli partnerów konferencji. Pierwszy panel konferencji zatytułowano Równość w miejscu pracy – różne perspektywy. Dyskusję poprowadził Norbert Kusiak, Dyrektor Wydziału Polityki Gospodarczej w OPZZ, Sekretarz RDS z ramienia OPZZ. Swoim punktem widzenia na to zagadnienie równego traktowania podzielili się: dr Izabela Hasińska, Pełnomocniczka Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców w Poznaniu; dr Krzysztof Śmiszek, Poseł Parlamentu Europejskiego, Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim; Bartosz Kotecki, Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy we Wrocławiu; Aneta Trojanowska, Prezeska Rady Uczelnianej ZNP w Uniwersytecie Śląskim oraz prof. dr hab. Anna Pacześniak, Profesorka Uniwersytetu Wrocławskiego. Drugi panel konferencji pt. „Edukacja na rzecz równości” moderowała dr Barbara Kutrowska, Przewodnicząca Zespołu OPZZ ds. równości i członkini Związku Nauczycielstwa Polskiego. Uczestnikami panelu byli Róża Lewandowska, Wiceprezydentka Miasta Grudziądza; Katarzyna Juraszek, Zastępczyni Komendanta Głównego OHP ds. współpracy, IT i komunikacji elektronicznej; dr hab. Karolina Jaklewicz, Prorektorka ds. Rozwoju i Integracji Wspólnoty na Politechnice Wrocławskiej; Alina Szeptycka, Pełnomocniczka Prezydenta Wrocławia ds. równego traktowania; dr Damian Wąsik, Pełnomocnik Rektora ds. osób z niepełnosprawnościami w Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego; Małgorzata Piórkowska, Pełnomocniczka Rektora ds. równego traktowania w Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego oraz Zygmunt Rzucidło, Wiceprezes Dolnośląskiej Izby Rzemieślniczej. Trzecia część konferencji była prowadzona przez dr Błażeja Mądrzyckiego, Wiceprzewodniczącego OPZZ i Wiceprezesa Rady Uczelnianej ZNP w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W panelu pt. „Bezpieczeństwo pracy i egzekwowanie prawa – teoria i praktyka” wzięli udział Andrzej Pogórski, Okręgowy Inspektor Pracy we Wrocławiu; Andrzej Otręba, Przewodniczący Rady Wojewódzkiej OPZZ Województwa Dolnośląskiego i Członek Rady OPZZ; Artur Wilk, Wiceprzewodniczący Związku Zawodowego Kontra i Przewodniczący Zespołu OPZZ ds. sprawiedliwej transformacji a także Dorota Seweryn-Stawarz, Radczyni prawna i Członkini Zarządu Fundacji na rzecz równości. Wpływ transformacji klimatycznej na rynek pracy był przedmiotem dyskusji w trakcie czwartego panelu konferencji, którą moderował Maciej Zaboronek, ekspert Fundacji im. Friedricha Eberta. Wzięli w niej udział Wojciech Dobrołowicz, Burmistrz Miasta i Gminy Bogatynia; Agata Młynarczyk-Burek, Kierowniczka Oddziału w Szpitalu Psychiatrycznym w Toszku; Łukasz Czupil, Prezes Stowarzyszenia Pracowników Przemysłu Węglowego 1973 r. i Wiceprzewodniczący Związku Zawodowego Ratowników Górniczych w Polsce; Joanna Górczyńska, Członkini Zespołu badawczego procesu transformacji dla Związku Zawodowego Górników w Polsce, trenerka, doradczyni zawodowa, badaczka społeczna oraz Joanna Tokarczuk, Prezeska Zarządu Stowarzyszenia Rozwoju Innowacyjności Energetycznej. Dyskusję na konferencji poprowadziła Przewodnicząca Zespołu OPZZ ds. Równości, Barbara Kutrowska, która w swoim przemówieniu podsumowującym wskazała na wnioski z debat. Poniżej umieszczona została Publikacja, którą przygotowaliśmy specjalnie na konferencję. Dokument zawiera, między innymi, wybrane dokumenty dotyczące tematyki równości i sprawiedliwej transformacji wypracowane przez OPZZ i jego zespół problemowy – Zespół ds. równości. Konferencji towarzyszyła także broszura informacyjna na temat uczestników paneli. Tu można zapoznać się z nagraniami: przewodniczącego OPZZ, Piotra Ostrowskiego oraz Marcina Staneckiego, Głównego Inspektora Pracy. https://drive.google.com/file/d/1NxU7NBsh58lWFnKwhFsC_tYBggMsK10o/view?usp=sharing https://we.tl/t-7GYOvWjfm0 Do pobrania także list skierowany do OPZZ przez Marszałka Sejmu, Włodzimierza Czarzastego w związku z konferencją. Pod linkiem fotorelacja z konferencji: https://kpmultimedia.zalamo.com/s/opzzwroclaw Dziękujemy wszystkim za udział w konferencji OPZZ! (KP)

13 marca 2026

[Źródło: https://aktualnosci.be/2026/03/12/zwiazki-zapowiad...] OPZZ wyraża solidarność ze związkami zawodowymi w Belgii, które rozpoczęły mobilizację społeczną w obronie praw pracowniczych oraz sprawiedliwej polityki społeczno-gospodarczej. Protesty zaplanowane na 12 marca 2026 r. – jak podkreślają belgijskie centrale związkowe – nie są jednorazową akcją, lecz początkiem długofalowych działań mających doprowadzić do realnego dialogu z rządem i zmiany kierunku prowadzonej polityki. Liderki belgijskich central związkowych CSC/ACV oraz FGTB/ABVV wskazują, że planowane reformy i działania rządu koalicji Arizona w ich obecnym kształcie w największym stopniu obciążają pracowników, osoby bezrobotne, chore oraz emerytów, podczas gdy ciężar konsolidacji finansów publicznych w znacznie mniejszym stopniu spoczywa na najzamożniejszych. Wśród głównych powodów mobilizacji wymieniane są rosnące koszty życia – w szczególności ceny energii i paliw – a także propozycje zmian dotyczących systemu wynagrodzeń i świadczeń społecznych. Związki zawodowe w Belgii zwracają również uwagę na pogarszające się warunki pracy oraz decyzje gospodarcze podejmowane bez odpowiednich konsultacji społecznych. Jako przykład wskazywane jest zamknięcie sklepów H&M w Ghlin, w wyniku którego około 400 osób straciło zatrudnienie. Zdaniem związkowców sytuacja ta pokazuje, że pracownicy są zbyt często traktowani wyłącznie jako koszt działalności przedsiębiorstw, a nie jako partnerzy dialogu społecznego. Przedstawicielki belgijskich central podkreślają jednocześnie, że presja społeczna przynosi pierwsze efekty. Dzięki działaniom związków udało się już wywalczyć pewne korekty w planowanych reformach, m.in. utrzymanie praw związanych z urlopem macierzyńskim, zaliczanie okresów choroby do stażu pracy czy zmiany w przepisach dotyczących pierwszego roku zatrudnienia. Wprowadzono również poprawki dotyczące niektórych zasad związanych z bezrobociem tymczasowym oraz wyjątków w reformie systemu zasiłków dla bezrobotnych. Belgijskie związki zawodowe przedstawiają także własne propozycje rozwiązań budżetowych, które – ich zdaniem – pozwoliłyby ograniczyć presję na system świadczeń społecznych. Wśród nich wskazywana jest m.in. zmiana sposobu opodatkowania dochodów z pracy i kapitału czy przegląd kosztownych mechanizmów wsparcia dla przedsiębiorstw, takich jak zwolnienia ze składek przy pierwszym zatrudnieniu czy dotacje na innowacje. Jednocześnie związki zapowiadają, że mobilizacja społeczna nie zakończy się w marcu. Decyzje dotyczące kolejnych form protestu mają zostać podjęte po analizie sytuacji przez organy związkowe. Ruch związkowy w Belgii współpracuje również z szeroką platformą organizacji społeczeństwa obywatelskiego – w tym organizacjami zajmującymi się walką z ubóstwem i nierównościami społecznymi – aby wspólnie wypracować alternatywne rozwiązania społeczno-gospodarcze. OPZZ przyłącza się do swoich koleżanek i kolegów z Belgii, wyrażając pełne wsparcie dla ich działań na rzecz obrony praw pracowniczych, wzmocnienia dialogu społecznego oraz budowy sprawiedliwej polityki społecznej, która nie przerzuca ciężaru kryzysów gospodarczych na pracowników i najsłabsze grupy społeczne. W załączeniu:Treść Pisma Magdalena Chojnowska, wydział międzynarodowy Zródło : FW: https://aktualnosci.be/2026/03/12/zwiazki-zapowiadaja-kolejne-protesty-12-marca-to-dopiero-poczatek/?utm_source=bluesky&utm_medium=jetpack_social

13 marca 2026

13 marca 2026 r. w Lubece odbyła się uroczystość otwarcia Punktu Przyjęć Konsulatu Honorowego Rzeczypospolitej Polskiej przy bazie promowej TT-Line. W wydarzeniu udział wziął Jacek Dubiński – przewodniczący Federacji Związków Zawodowych Marynarzy i Rybaków oraz Rady OPZZ Województwa Zachodniopomorskiego. W swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie dialogu społecznego w obliczu współczesnych zagrożeń oraz rosnącej potrzeby ochrony pracowników sektora morskiego. Zaznaczył również, że utworzenie Punktu Przyjęć stanowi ważny element wsparcia dla polskich marynarzy zatrudnionych w międzynarodowych załogach armatora TT-Line, a także wzmacnia współpracę międzynarodową. Podkreślono, że warunki pracy i płacy polskich marynarzy należą obecnie do najwyższych standardów na Bałtyku. W wystąpieniu zaakcentowano także rolę solidarności w środowisku marynarskim, które mimo różnic kulturowych i narodowych tworzy wspólnotę opartą na odpowiedzialności i wzajemnym zaufaniu. Wystąpienie Jacka Dubińskiego Witam Wszystkich! Na wstępie chciałbym podziękować za zaproszenie. Jest ono dość wyjątkowym gestem w czasach, w których dialog społeczny bywa zastępowany brutalną siłą i omnipotencją narcystycznych wodzów największych demokracji naszego współczesnego świata. Obecnie jesteśmy świadkami, używając eufemizmów, kolejnych operacji specjalnych, z których ostatnia dotyka także naszej profesji morskiej, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia marynarzy. Kilka lat temu, w swojej pracy zawodowej, stojąc przy nabrzeżu terminalu naftowego w Kuwejcie, doświadczyłem początków tego typu działań. Pół godziny po udanej ucieczce z portu nabrzeże zniknęło z powierzchni ziemi, pozostawiając po sobie chmury płomieni spowijane czarnymi kłębami dymu. Dlatego z radością przyjmuję wszelkie działania mające na celu zwiększenie troski państw o swoich obywateli, w tym o marynarzy. Jako przewodniczący Federacji Związków Zawodowych Marynarzy i Rybaków oraz aktualny współprzewodniczący Zespołu Trójstronnego do Spraw Żeglugi i Rybołówstwa pragnę zwrócić uwagę, że otwierany właśnie Punkt Przyjęć Konsulatu Honorowego Rzeczpospolitej Polskiej stanowi niejako kolejny element naszego morskiego dialogu społecznego. Armator TT Line zatrudnia bowiem międzynarodową kadrę marynarzy. Istotną częścią załóg armatora stanowią polscy marynarze, w większości mieszkańcy Województwa Zachodniopomorskiego. Wszyscy marynarze zatrudnieni są na podstawie układów zbiorowych sygnowanych przez związek zawodowy Verdi, z którym ściśle współpracują polskie marynarskie związki zawodowe. Warunki pracy i płacy są wyższe od standardów wymaganych przez Konwencję MOP z 2006 rok z późniejszymi poprawkami. W przypadku zaś polskich marynarzy warunki ich pracy i płacy stanowią aktualnie najwyższy standard na Bałtyku. Odnosząc się bezpośrednio do dzisiejszej uroczystości chciałbym zauważyć, że tworzenie kolejnych miejsc podkreślających i zarazem ułatwiających współpracę państw i dalej Obywateli naszego kontynentu czyni Europę bardziej przyjazną i zarazem użyteczną dla jej mieszkańców. I jeszcze jeden akapit. Stoimy na wejściu do bazy promowej TT Line i dalej na promy armatora. Na promach tych, jak zaznaczyłem na wstępie, pracują marynarze różnych krajów. Reprezentują oni różne kultury, różne religie i różne poglądy polityczne. Tworzymy jednak, mówię to jako marynarz z ponad 30 letnim stażem, my marynarze na burcie statku jedną społeczność. Społeczność, od której zależy nasze bezpieczeństwo, nasza praca i przyszłość naszych rodzin. Tą społeczność cechuje wzajemna solidarność pozwalająca na pewność powrotu do domu z każdego kolejnego rejsu. I takiego samego standardu chciałbym życzyć obu naszym Narodom oraz całej społeczności zamieszkującej Europę. Jacek Dubiński Przewodniczący FZZM I Rady OPZZ Województwa Zachodniopomorskiego Lubeka, 13 marca 2026 r.

12 marca 2026

10 marca odbyło się posiedzenie Zespołu ds. Ubezpieczeń Społecznych Rady Dialogu Społecznego z udziałem przedstawicieli OPZZ. Podczas spotkania dyskutowano między innymi o tematyce emerytur pomostowych i krwiodawstwie górników. Oba tematy to wieloletnie postulaty OPZZ.Michał Polakowski, specjalista ds. polityki społecznej OPZZ 19 marca odbyło się Zespołu ds. Ubezpieczeń Społecznych Rady Dialogu Społecznego podczas którego poruszono wiele aspektów emerytur pomostowych. Punkt ten był przedmiotem dyskusji na wniosek Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. Dyskusje podczas posiedzenia ogniskowały się na dwóch kwestiach: poszerzeniu wykazu prac w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze oraz zmianie definicji rekompensaty dla osób, które nie skorzystają z prawa do emerytury pomostowej. Przewodniczący Zespołu skierował kwestięposzerzenia wykazu prac w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze do dalszych prac w Grupie Roboczej ds. emerytur pomostowych. W dyskusji, która towarzyszyła temu punktowi, przedstawiciel Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zreferował status ekspertyz przygotowanych przez Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr med. Jerzego Nofera oraz Centralny Instytut Ochrony Pracy wskazując, że dokumenty te są gotowe i pozytywne dla rodzajów pracy, będących przedmiotem analiz. Przedstawiciel OPZZ wyraził opinię, aby w takiej sytuacji dyskusja toczyła się na forum Zespołu przy udziale przedstawicieli zawodów, których ekspertyzy dotyczą. Posiedzenie Grupy Roboczej ds. emerytur pomostowych jest planowane na pierwszą połowę kwietnia. Drugi wątek dyskusji stanowiła kwestia zmiany definicji rekompensaty w przypadku nieskorzystania z prawa do emerytury pomostowej. Przedstawiciel MRPiPS wyraził negatywne stanowisko, wskazując na niespójność takiej zmiany z założeniami emerytury pomostowych (utrata zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy przed osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego ). Na wniosek reprezentanta OPZZ, przedstawiciele Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dokonali interpretacji przepisów dotyczących wliczania okresów krwiodawstwa do pracy górniczej. Przepisy te (oczekujące na podpis Prezydenta) będą miały zastosowanie w sytuacji, gdy osoba ubezpieczona będzie występowała z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury po raz pierwszy i oznaczają, że wszystkie okresy krwiodawstwa z całej kariery zawodowej będą wliczane do pracy górniczej. Pozostałe kwestie, jakie poruszono podczas posiedzenie Zespołu dotyczyły prac Grupy Roboczej ds. oszczędzania w PPK, PPE, IKE, IKZE oraz bieżących prac legislacyjnych rządu i wniosków, które wpłynęły do Zespołu. Ze strony OPZZ w posiedzeniu Zespołu wzięli udział jego członkowie – Sebastian Koćwin i Sławomir Łukasiewicz oraz eksperci – Renata Górna (dyrektor Wydziału Polityki Społecznej OPZZ) i Michał Polakowski (specjalista ds. polityki społecznej OPZZ). (mp)

10 marca 2026

Strona Społeczna Zespołu Trójstronnego ds. Branży Energetycznej poinformowała o rozpoczęciu procedury przekształcenia swojej reprezentacji w Komitet Protestacyjno-Strajkowy. Decyzja ta jest wynikiem braku postępów w dialogu dotyczącym ochrony praw pracowników sektora energetycznego oraz realizacji wcześniej zawartych porozumień. Związki zawodowe wskazują m.in. na brak działań w sprawie ponadzakładowego układu zbiorowego pracy, brak umów społecznych dla części sektora energetycznego oraz niewystarczający dialog ze strony pracodawców i instytucji państwowych. Organizacje podkreślają, że dalszy brak reakcji może doprowadzić do sporów zbiorowych i akcji protestacyjnych. Pełna treść stanowiska dostępna jest do pobrania TUTAJ. 

10 marca 2026

26 marca odbyło się posiedzenie Komisji Senioralnej OPZZ. Podczas spotkania dyskutowano o planach działaniach na najbliższy rok oraz o inicjatywach władz publicznych kierowanych do osób starszych. Michał Polakowski, specjalista ds. polityki społecznej OPZZ 26 marca br. odbyło się posiedzenie Komisji Senioralnej OPZZ. Posiedzenie prowadził Przewodniczący Komisji, Jerzy Wiśniewski a wziął w nim udział Wiceprzewodniczący OPZZ, Sebastian Koćwin. Dzięki uprzejmości Przewodniczącego Federacji Metalowców i Hutników spotkanie odbyło się w siedzibie tej organizacji przy ulicy Długiej w Warszawie. Spotkanie rozpoczęła dyskusja na temat bieżących wyzwań w kontekście działań skierowanych do seniorów. Uczestnicy posiedzenia Komisji podkreślali konieczność zintensyfikowania aktywności w tym obszarze w strukturach regionalnych OPZZ. Zarówno Przewodniczący Komisji Senioralnej Jerzy Wiśniewski jak i Wiceprzewodniczący OPZZ Sebastian Koćwin zadeklarowali wsparcie dla tego kierunku działań. Podczas dyskusji wiele uwagi poświęcono kwestiom rozpowszechniania informacji na temat inicjatyw rządowych i samorządowych na rzecz seniorów. Jako przykład podano Program wieloletni na rzecz Osób Starszych ‘AKTYWNI SENIORZY – ASY’ na lata 2026-2030. Jeden z postulatów z tej części dyskusji dotyczył konieczności położenia nacisku na kontakty z przedstawicielami władz centralnych i samorządowych w celu pozyskiwania informacji na temat inicjatyw senioralnych, jak również kształtowania polityk skierowanych do tej grupy w formacie trójstronnym.Wskazano także na konieczność większego zaangażowania w istniejące struktury samorządowe, które zajmują się polityką senioralną. Posiedzenie Komisji Senioralnej zakończyła prezentacja na temat wyników badania ankietowego pracowników 50+ zrealizowanego w grupie przedsiębiorstw przemysłowych. Prezentacja dotyczyła organizacji pracy, warunków pracy a także czynników, które mogą wpłynąć na dobrowolne wydłużenie aktywności zawodowej pracowników starszych. (mp)

09 marca 2026

9 marca 2026 r. ogólnokrajowe organizacje członkowskie OPZZ zrzeszone w Branży OPZZ „Usługi Publiczne”, działające w sektorze ochrony zdrowia, podjęły uchwałę o powołaniu Komitetu Protestacyjnego OPZZ w Ochronie Zdrowia. Decyzja ta jest odpowiedzią na pogarszającą się sytuację publicznego systemu ochrony zdrowia, brak realnego dialogu społecznego oraz nieakceptowalne propozycje zmian dotyczących wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia. Komitet będzie koordynował działania protestacyjne oraz reprezentował pracowników medycznych i niemedycznych w obronie stabilności systemu ochrony zdrowia oraz godnych warunków pracy. Treść uchwały: UCHWAŁA ogólnokrajowych organizacji członkowskich OPZZ zrzeszonych w Branży OPZZ ,,Usługi Publiczne” z dnia 9 marca 2026 roku w sprawie powołania KOMITETU PROTESTACYJNEGO OPZZ w OCHRONIE ZDROWIA § 1 Branżowe organizacje związkowe działające w sektorze ochrony zdrowia, zrzeszone w strukturach Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, wobec narastającej destrukcji publicznego systemu zdrowia i rażącego lekceważenia pracowników przez stronę rządową - podejmują niniejszą Uchwałę. § 2 Powołuje się Komitet Protestacyjny OPZZ w Ochronie Zdrowia (zwany danej ,,Komitetem’’), którego zadaniem będzie: koordynowanie i przygotowywanie różnych form działań protestacyjnych, w tym manifestacji, pikiet, akcji ostrzegawczych i innych działań przewidzianych prawem, reprezentowanie pracowników medycznych i niemedycznych zrzeszonych w branżowych organizacjach związkowych OPZZ w działaniach dotyczących polityki płacowej i finansowania publicznego systemu ochrony zdrowia, informowanie opinii publicznej o rzeczywistym stanie dialogu społecznego w ochronie zdrowia i jego efektach. W skład Komitetu wchodzą ogólnokrajowe, branżowe organizacje związkowe OPZZ działające w ochronie zdrowia Branży OPZZ ,,Usługi Publiczne’’– reprezentanci grup zawodów medycznych, jak i niemedycznych - odpowiedzialni za koordynację działań Komitetu w swoich organizacjach związkowych. Komitet działa do czasu osiągnięcia realnych efektów, obejmujących zarówno utrzymanie obowiązujących regulacji ustawowych dotyczących najniższych wynagrodzeń w ochronie zdrowia, jak i zwiększenia publicznego finansowania ochrony zdrowia, poprawy realnej dostępności pacjentów do świadczeń zdrowotnych i przywrócenia rzeczywistego, a nie pozorowanego dialogu społecznego w ochronie zdrowia. § 3 Branżowe organizacje związkowe OPZZ sektora ochrony zdrowia deklarują pełną gotowość do podjęcia zdecydowanych działań protestacyjnych. Odpowiedzialność za eskalację napięcia społecznego spoczywa wyłącznie na rządzie, który ignoruje dramatyczną sytuację finansów publicznych w ochronie zdrowia, efektem czego są narastające niepokoje wśród pacjentów i pracowników tego sektora. § 4 Niniejsza uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. UZASADNIENIE powołania Komitetu Protestacyjnego OPZZ w Ochronie Zdrowia i podejmowania akcji protestacyjnych przez organizacje związkowe OPZZ działające w sektorze ochrony zdrowia Powołania Komitetu Protestacyjnego OPZZ w Ochronie Zdrowia jest odpowiedzią na obecną sytuację, w której rząd reprezentowany przez Ministra Zdrowia przestał traktować stronę społeczną jak równorzędnego partnera. Dialog społeczny w Trójstronnym Zespole ds. Ochrony Zdrowia został zastąpiony pozorami współpracy. Przez dwie dekady to właśnie ten Zespół był miejscem, gdzie mimo różnic politycznych udawało się wypracowywać kompromisy. Dziś tego stołu brakuje. Zamiast rozmów są monologi, zamiast negocjacji — jednostronne decyzje. Zamiast partnerstwa — marginalizowanie głosu pracowników. Trwające od kilku miesięcy pozorowane rozmowy w zakresie najniższych wynagrodzeń zasadniczych są WYŁĄCZNIE jednostronną propozycją Ministerstwa Zdrowia zakładającą obniżenie wynagrodzeń pracowników podmiotów leczniczych – na co nie ma zgody organizacji związkowych OPZZ. Priorytetem w obecnej, trudnej sytuacji finansowej publicznego systemu ochrony zdrowia powinno być poszukiwanie źródeł przychodowej części finansowania systemu, w tym gwarancje finansowania ustawy, a nie jej wygaszanie. Obecne propozycje Ministerstwa Zdrowia w zakresie najniższych wynagrodzeń są nieakceptowalne przez OPZZ ponieważ: niszczą dorobek dialogu społecznego i rozmontowują mechanizmy gwarancyjne wypracowane w 2017 r., które miały chronić pracowników ochrony zdrowia przed arbitralnymi decyzjami polityków, drastycznie obniżą realną dynamikę wzrostu wynagrodzeń, sprowadzając tysiące pracowników ochrony zdrowia do roli taniej siły roboczej, uderzą w stabilność kadrową i finansową podmiotów leczniczych, które już dziś funkcjonują na granicy wydolności, pogłębią nierówności płacowe między grupami zawodowymi, skłócając środowisko i niszcząc spójność zespołów, doprowadzą do odpływu kadr z publicznej ochrony zdrowia, co bezpośrednio zagrozi bezpieczeństwu pacjentów. Pracownicy ochrony zdrowia zawsze wybierali rozmowę i wierzyli, że można się porozumieć. Jednak dziś — gdy dialog został zastąpiony pozorami, a problemy narastają — protest staje się jedynym narzędziem. Historia za każdym razem pokazywała, że jedyną alternatywą dla braku dialogu jest ulica. Dziś nie mamy wyboru, bo nie ma zgody organizacji związkowych OPZZ na cofanie ochrony zdrowia do czasów, w których pracownik był tylko kosztem, a nie fundamentem systemu. Wobec powyższego - branżowe związki zawodowe OPZZ reprezentujące ochronę zdrowia nie mają innego wyjścia niż podjęcie akcji protestacyjnych. Dalsze bierne oczekiwanie jest równoznaczne z przyzwoleniem na postępującą degradację publicznej ochrony zdrowia i demontaż systemu wynagrodzeń pracowników. Nie ma na to naszej zgody ! Ogólnokrajowe organizacje członkowskie OPZZ zrzeszone w Branży OPZZ ,,Usługi Publiczne” w ochronie zdrowia